«Μια συμπαγής ομάδα νεαρών Ισπανών ετοιμάζεται σήμερα
να παρέμβει στην πολιτική δράση με έντονο και
αποτελεσματικό τρόπο. Δεν επικαλούνται άλλους τίτλους εκτός από αυτόν της ευγενούς και επίμονης ανησυχίας
για τα ζωτικά ζητήματα που επηρεάζουν τη χώρα. Και,
φυσικά, η εγγύηση ότι αντιπροσωπεύουν τη φωνή αυτών των
καιρών και ότι η πολιτική τους συμπεριφορά γεννιέται μπροστά στις τρέχουσες δυσκολίες. Κανείς δεν
θα μπορέσει να αποφύγει τη διαβεβαίωση ότι η Ισπανία
διέρχεται σήμερα μια πολιτική, κοινωνική και οικονομική
κρίση, τόσο βαθιά που απαιτεί να την αντιμετωπίσουμε και
να την επιλύσουμε με το μέγιστο θάρρος. Ούτε η απαισιοδοξία
ούτε οι υπεκφυγές μπορούν να γίνουν ανεκτές.
Κάθε Ισπανός που δεν καταφέρνει να τοποθετηθεί με το δέον
μεγαλείο μπροστά στα γεγονότα που πλησιάζουν, είναι
υποχρεωμένος να αποσπαστεί από τις πρώτες γραμμές και να κάνει χώρο στις θαρραλέες και σταθερές
φάλαγγες. Η πρώτη μεγάλη αγωνία που καταλαμβάνει κάθε
Ισπανό που αναλαμβάνει δημόσια ευθύνη είναι να
συνειδητοποιήσει πώς η Ισπανία -το Ισπανικό Κράτος και ο
λαός- έζησε για σχεδόν τρεις αιώνες σε αέναη φυγή από τον
εαυτό της, άπιστη στις ιδιαίτερες αξίες της, άπιστη στη συνειδητοποίησή τους και, ως εκ τούτου,
σε μια αυτοκτονική αυταπάρνηση, τέτοιας βαρύτητας, που την
έθεσε στο χείλος της ιστορικής αποσύνθεσης.
Έχουμε χάσει έτσι τον παγκόσμιο παλμό. Έχουμε αποσυνδεθεί από
τα καθολικά μας πεπρωμένα, χωρίς την ικανότητα ή το θάρρος να
εξαλείψουμε τη φρικτή μυωπία που μέχρι τώρα κυριαρχούσε σε
όλες τις προσπάθειες αναζωπύρωσης. Σήμερα βρισκόμαστε στην
πιο ευνοϊκή κατάσταση που μπορεί να ονειρευτεί οποιοσδήποτε
λαός. Και όπως σημειώνουμε ότι οι άνθρωποι της συνηθισμένης
πολιτικής -μοναρχικοί και ρεπουμπλικάνοι- οι ομάδες που τους
ακολουθούν και τα διασκορπισμένα στοιχεία που μέχρι τώρα έχουν
παρέμβει στις καθοριστικές επεξεργασίες, δεν μπορούν να
διαχωριστούν από τα μέτρια πλαίσια του παλιού Κράτους, εμείς, στο περιθώριο αυτών, απέναντι τους, πέρα από αυτούς, χωρίς την διαίρεση
δεξιάς και αριστεράς, μακριά από τα παρασκήνια, ξεκινάμε μια
επαναστατική δράση υπέρ ενός κράτους ριζοσπαστικής
καινοτομίας. Η πολιτική και κοινωνική κρίση στην Ισπανία έχει την
αρχή της στην κρίση της ίδιας της αντίληψης πάνω στην οποία
αρθρώνεται το σημερινό κράτος. Παντού καταρρέει η
αποτελεσματικότητα του φιλελεύθερου αστικού κράτους, που
επέβαλε στον κόσμο η Γαλλική επανάσταση του δέκατου όγδοου
αιώνα, και οι λαοί παλεύουν σήμερα με τη μεγάλη δυσκολία να
ανοίξουν δρόμο για ένα νέο κράτος, στο οποίο θα είναι δυνατά όλα τα πολύτιμα
επιτεύγματά τους. Οδεύουμε προς την πολιτική δράση
με τη συγκεκριμένη φιλοδοξία να προβάλουμε τις μορφές αυτού του
νέου Κράτους στη χώρα. Και θα επιβληθεί. Ένα τέτοιο εγχείρημα
απαιτεί, πάνω απ' όλα, την ικανότητα απεμπλοκής από
αποτυχημένους μύθους. Και η θέληση να ενσωματώσουμε τους
εαυτούς μας, ως μεγάλος λαός, στον διττό σκοπό που χαρακτηρίζει
τα έθνη σήμερα: Από τη μια, τη συμβολή στο οικουμενικό πνεύμα
της ισπανικής μας ιδιαιτερότητας, και από την άλλη, την
κατάκτηση των τεχνικών πηγών, την κινητοποίηση των
οικονομικών μέσων, της νίκης επί των υλικών συμφερόντων και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Οι κεντρικοί πυλώνες της δράσης μας θα είναι οι εξής:
Κρατική Υπεροχή
Το νέο Κράτος θα είναι εποικοδομητικό, δημιουργικό. Θα
υποκαταστήσει άτομα και ομάδες, και η τελική κυριαρχία θα ανήκει σε αυτό και μόνο σε αυτό. Ο μόνος ερμηνευτής όλων όσων
υπάρχουν ως καθολικών γνωρισμάτων σε έναν λαό είναι το Κράτος
και μέσα σε αυτό επιτυγχάνεται η πληρότητα. Αντιστοιχεί
στην Πολιτεία, ομοίως, η συνειδητοποίηση όλων των αξιών
πολιτικής, πολιτιστικής και οικονομικής φύσης που υπάρχουν σε έναν λαό. Υπερασπιζόμαστε, λοιπόν, έναν πανκρατισμό, ένα Κράτος
που πετυχαίνει κάθε αποτελεσματικότητα. Η μορφή του νέου
Κράτους πρέπει να γεννηθεί από αυτό και να είναι προϊόν του. Όταν επιχειρούμε μια βαθιά ανατροπή του
πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου του λαού μας, τα ζητήματα που παραπέμπουν σε απλές μορφές δεν έχουν αρκετά μεγάλο εύρος για να μας ενδιαφέρουν. Όταν μιλάμε για την υπεροχή του
κράτους, εννοείται ότι το Κράτος είναι η ύψιστη πολιτική αξία και ότι
το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ευγένειας θα είναι η
αντιπαράθεση στο νέο κράτος. Λοιπόν, η ευγένεια -η πολιτισμένη συνύπαρξη- είναι κάτι που η Πολιτεία και μόνο αυτή καθιστά εφικτό.
Τα πάντα, λοιπόν, για το Κράτος!
Εθνική Επιβεβαίωση
Μπροστά στην εσωτερική αναστάτωση που βλέπουμε σήμερα,
υψώνουμε τη σημαία της εθνικής ευθύνης. Αναλαμβάνουμε την
ευθύνη για την Ιστορία της Ισπανίας, αποδεχόμενοι το πολύ
ιδιόμορφο εθνικό υπόστρωμα του λαού μας, και πρόκειται να
επιβεβαιώσουμε τον ισπανικό πολιτισμό με αυτοκρατορικές
επιθυμίες. Ένας λαός δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς μια
προηγούμενη και ριζική εξύψωση του εαυτού του ως ιστορική
υπεροχή. Μακάρι όλοι οι Ισπανοί να γνωρίζουν ότι εάν μια
γεωλογική καταστροφή καταστρέψει τη χερσόνησο ή ένας ξένος
λαός μας υποβάλει σε σκλαβιά, οι θεμελιώδεις αξίες μας θα πάψουν να υλοποιούνται στον κόσμο. Η σημερινή ζωή είναι δύσκολη, περισσότερο από ποτέ, και πρέπει να
επιστρέψουμε αναζητώντας θάρρος στα στοιχειώδη συναισθήματα που
κρατούν το πνεύμα μας σε τεταμένη πληρότητα. Η εθνική και κοινωνική
αίσθηση του λαού μας -ενός λαού με οικουμενικό, καθολικό χαρακτήρα- θα είναι η εξής:
Ο κόσμος μας χρειάζεται και πρέπει να είμαστε στη θέση μας!
Πανεπιστημιακή Έξαρση
Είμαστε, ως επί το πλείστον, φοιτητές πανεπιστημίου. Το Πανεπιστήμιο
είναι για εμάς ο ανώτατος φορέας - δημιουργός πολιτιστικών και
επιστημονικών αξιών. Οι λαοί χωρίς Πανεπιστήμιο παραμένουν στο
περιθώριο ανώτερων επεξεργασιών. Χωρίς πολιτισμό δεν υπάρχει
ένταση του πνεύματος, όπως χωρίς επιστήμη δεν υπάρχει τεχνική. Το
πνευματικό μεγαλείο και η οικονομική υπεροχή είναι αδύνατες χωρίς
ένα ερευνητικό και αντιγραφειοκρατικό Πανεπιστήμιο.
Περιφερειακή διάρθρωση της Ισπανίας
Η πρώτιστη ισπανική πραγματικότητα δεν είναι η Μαδρίτη, αλλά οι
επαρχίες. Η πιο ριζοσπαστική μας επιθυμία πρέπει να συνίσταται,
λοιπόν, στη σύνδεση και την άρθρωση με την ζωτική πνοή των
επαρχιών. Ανακαλύπτοντας τους μύθους τους και εκκινώντας με την κατάκτησή τους. Τοποθετώντας τους μπροστά στην πιο ευημερούσα
διάστασή τους. Για το λόγο αυτό το νέο Κράτος θα δεχτεί ως απαραίτητη
βάση για την διάρθρωσή του την πλήρη αυτονομία των Δήμων. Υπάρχει η
μεγάλη ισπανική παράδοση των πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών ως
ζωντανών και γόνιμων οργανισμών. Δεν υπάρχει δυνατότητα
οικονομικής επιτυχίας ή διοικητικής αποτελεσματικότητας χωρίς αυτή
την αυτονομία στην οποία αναφερόμαστε. Οι αυτόνομοι Δήμοι μπορούν
τότε να αρθρωθούν σε μεγάλες συνομοσπονδίες ή περιφέρειες,
οριοθετημένες από ένα περιθώριο οικονομικών ή διοικητικών
απαιτήσεων και, φυσικά, υπό την κυριαρχία του Κράτους, η οποία θα
είναι πάντα, όπως αναφέραμε πριν, αδιαμφισβήτητη και απόλυτη. Για
να αναζωογονηθεί η περιφερειακή αίσθηση της Ισπανίας, τίποτα
καλύτερο από το να υποβάλλουμε τις περιφέρειες σε μια αναγέννηση που
λαμβάνει χώρα υπό την προστασία της πιο σύγχρονης και σταθερής
πραγματικότητας.
Δομή της Συνδικαλιστικής Οικονομίας
Οι δημιουργοί του φιλελεύθερου αστικού κράτους δεν μπορούσαν
να υποψιαστούν τις οικονομικές διαδρομές που επρόκειτο να
συμβούν στο μέλλον. Το πρώτο σαφές όραμα για τον χαρακτήρα
του βιομηχανικού και τεχνικού μας πολιτισμού αντιστοιχεί στον
μαρξισμό. Θα πολεμήσουμε ενάντια στον περιορισμό του
μαρξιστικού υλισμού και πρέπει να τον ξεπεράσουμε αλλά όχι
χωρίς να του αναγνωρίσουμε τις τιμές ενός προδρόμου που πέθανε και
εξαντλήθηκε στις πρώτες συγκρούσεις. Η βιομηχανική οικονομία
των τελευταίων εκατό ετών έχει δημιουργήσει εξουσίες και
κοινωνικές αδικίες απέναντι στις οποίες το φιλελεύθερο κράτος είναι ανίσχυρο. Έτσι, το νέο Κράτος θα επιβάλει τη
συνδικαλιστική δομή της οικονομίας, η οποία σώζει τη
βιομηχανική αποτελεσματικότητα, αλλά καταστρέφει τις πάσης
φύσεως «νοσηρές κυριαρχίες» που υπάρχουν σήμερα. Το νέο
Κράτος δεν μπορεί να εγκαταλείψει την οικονομία του στα απλά
σύμφωνα και συμβόλαια που οι οικονομικές δυνάμεις συνάπτουν μεταξύ τους. Η συσπείρωση των οικονομικών
δυνάμεων θα είναι υποχρεωτική και πάντα σύμφωνα με τους
υψηλούς στόχους της Πολιτείας. Το κράτος θα πειθαρχεί και θα
εγγυάται πάντα την παραγωγή. Αυτό ισοδυναμεί με
σημαντική ενδυνάμωση της εργασίας. Υπάρχουν ακόμη
περισσότερα που πρέπει να γίνουν υπέρ μιας αυθεντικής και
γόνιμης ισπανικής οικονομίας, και αυτό είναι ότι το νέο κράτος θα
στρέψει το ενδιαφέρον του στο τρομακτικό και τεράστιο αγροτικό
πρόβλημα που υπάρχει σήμερα. Με την απαλλοτρίωση των
γαιοκτημόνων. Οι απαλλοτριωμένες εκτάσεις, αφού
εθνικοποιηθούν, δεν θα πρέπει να διανεμηθούν, γιατί κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με την παλιά και καταστροφική φιλελεύθερη λύση,
αλλά θα παραχωρηθούν στους ίδιους τους αγρότες, ώστε να
μπορούν να τις καλλιεργήσουν μόνοι τους, με την παρέμβαση του
αυτόνομου δημοτικού οργάνου, και με τάση για κοινοτική ή
συνεταιριστική εκμετάλλευση.
Από την προηγούμενη σύντομη περίληψη συνοψίζουμε το δόγμα
μας, στο οποίο θα είμαστε πιστοί μέχρι τέλους. Και αυτό είναι:
1. Όλη η εξουσία ανήκει στο Κράτος.
2. Υπάρχουν πολιτικές ελευθερίες μόνο εντός του Κράτους, όχι επί του
Κράτους ή κατά του Κράτους.
3. Η μεγαλύτερη πολιτική αξία που εδρεύει στον άνθρωπο είναι η
ικανότητά του για πολιτική συνύπαρξη στο Κράτος.
4. Η ριζική, θεωρητική και πρακτική υπέρβαση του μαρξισμού είναι η επιτακτική ανάγκη της εποχής μας.
5. Αντιπαραβάλουμε τις ιεραρχικές αξίες, την εθνική ιδέα και την
οικονομική αποτελεσματικότητα ενάντια στο σοσιαλιστικό και το
κομμουνιστικό κράτος.
6. Επιβεβαίωση των Ισπανικών Αξιών.
7. Αυτοκρατορική Διάδοση του Πολιτισμού μας.
8. Αυθεντική Ανάπτυξη του Ισπανικού Πανεπιστημίου. Στο Πανεπιστήμιο βρίσκεται η ιδεολογική υπεροχή που αποτελεί το
απόλυτο μυστικό της επιστήμης και της τεχνολογίας, στο πανεπίστημιο βρίσκονται οι
καλύτερες πολιτιστικές τάσεις. Πρέπει λοιπόν να αναδείξουμε το
ιδανικό μας για το μεγάλο Πανεπιστήμιο.
9. Εντατικοποίηση της μαζικής κουλτούρας, χρησιμοποιώντας τα πιο αποτελεσματικά μέσα.
10. Εξάλειψη περιφερειακών εστιών που δίνουν στις επιδιώξεις τους
μια αίσθηση πολιτικής αυτονομίας. Αντιθέτως, οι μεγάλοι νομοί ή
περιφερειακές Συνομοσπονδίες, λόγω της πρωτοβουλίας μας για τους Δήμους, θα
πρέπει να αξίζουν, όλη την προσοχή μας. Θα προωθήσουμε τη
ζωτική και σύγχρονη κομητεία.
11. Πλήρης αυτονομία των δήμων στις λειτουργίες που παραδοσιακά εμπίπτουν στην αρμοδιότητα τους, οι οποίες είναι διοικητικής και οικονομικής φύσης.
12. Συνδικαλιστική διάρθρωση της οικονομίας. Αντικειμενική οικονομική πολιτική.
13. Ενδυνάμωση της Εργασίας.
14. Απαλλοτρίωση ιδιοκτησιών γής. Οι απαλλοτριωμένες εκτάσεις θα εθνικοποιηθούν και θα παραδοθούν στους δήμους και στις συνδικαλιστικές οργανώσεις των αγροτών.
15. Κοινωνική Δικαιοσύνη και Κοινωνική Πειθαρχία.
16. Αγώνας κατά του εγωκεντρικού πασιφισμού της Γενεύης. Επιβεβαίωση της Ισπανίας ως διεθνούς δύναμης.
17. Αποκλειστική επαναστατική δράση μέχρι την επίτευξη του θριάμβου του Νέου Κράτους στην Ισπανία. Μεθόδοι άμεσης δράσης απέναντι στο παλιό κράτος και τις κοινωνικοπολιτικές ομάδες του παλιού καθεστώτος.
Η οργάνωση μας
Γεννιόμαστε με σκοπό την επαναστατική αποτελεσματικότητα. Γι'
αυτό δεν
αναζητούμε ψήφους, αλλά τολμηρές και θαρραλέες μειοψηφίες. Αναζητούμε
νεανικές μαχητικές ομάδες, χωρίς δισταγμό μπροστά στο τουφέκι και την
πειθαρχία του πολέμου. Πολιτικούς στρατιώτες που θα διαλύσουν το αστικό και
αναχρονιστικό πλαίσιο ενός ειρηνιστικού μιλιταρισμού. Επιζητούμε τον πολιτικό με στρατιωτικό αίσθημα, ευθύνης και αγώνα. Η οργάνωσή μας θα
δομηθεί με βάση συνδικαλιστικούς και πολιτικούς πυρήνες. Οι πρώτοι θα
αποτελούνται από δέκα άτομα, που ανήκουν, όπως δηλώνει το όνομά τους,
στο ίδιο σωματείο ή συνδικάτο. Το δεύτερο, από πέντε άτομα διαφόρων
επαγγελμάτων. Και οι δύο θα είναι η κατώτερη μονάδα που έχει φωνή και
δύναμη στο κόμμα. Για να μπείτε σε ένα πυρήνα θα πρέπει να είστε μεταξύ
δεκαοκτώ και σαρανταπέντε ετών. Οι ηλικιωμένοι Ισπανοί δεν θα μπορέσουν
να επέμβουν ενεργά στις φάλαγγες μας. Θα ξεκινήσει άμεσα η οργάνωση
συνδικαλιστικών και πολιτικών πυρήνων σε όλη την Ισπανία, που θα
αποτελέσουν τα πρωταρχικά στοιχεία της δράσης μας. Ο σύνδεσμος μας θα είναι το
δόγμα που εκθέσαμε παραπάνω, το οποίο πρέπει να γίνει αποδεκτό και κατανοητό
με ακεραιότητα για να είναι μέρος της δύναμής μας. Θα θριαμβεύσουμε γιατί είμαστε η ισπανική αλήθεια. Σήμερα ξεκινάμε την έκδοση της εφημερίδας
μας, «Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ», που πρώτα θα είναι εβδομαδιαία και
θα την μετατρέψουμε σε καθημερινή το συντομότερο δυνατό».