Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2023

«Ο Παγκόσμιος Εχθρός» του Γιόσεφ Γκέμπελς





«Τριακόσιοι άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζονται μεταξύ τους, κατευθύνουν την οικονομική μοίρα της υφηλίου. Οι διάδοχοι τους προκύπτουν μέσα από τις τάξεις τους».

Αυτό είπε ένας από αυτούς τους τριακόσιους, ο οποίος σίγουρα γνωρίζει, στις 25 Δεκεμβρίου 1909 στο «Neue Freie Presse» της Βιέννης: ο μεγαλοκαπιταλιστής, υπουργός της Δημοκρατίας, φίλος των μπολσεβίκων και Εβραίος, Walter Rathenau. Όταν πέθανε, εκατοντάδες χιλιάδες του μαρξιστικού προλεταριάτου, διαδήλωσαν ενάντια στον καπιταλισμό και την αντίδραση και υπέρ του σοσιαλισμού και του Ράτεναου. 

Το διεθνές κεφάλαιο έχει θέσει υπό τον έλεγχο του τα κυριαρχικά δικαίωματα του γερμανικού λαού και τις σφαίρες εξουσίας μας. Πιστοί στον αρχαίο νόμο της εβραϊκής φυλής: «να καταβροχθίσεις όλους τους λαούς», ξεκίνησαν με εμάς, αρχικά τερματίζοντας την ικανότητα του λαού μας να αντισταθεί μέσω του πολέμου και της επανάστασης και εν συνεχεία καταλαμβάνοντας τις δομές του κράτους.

Τώρα διευθύνουν το νόμισμα μας, ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της γερμανικής παραγωγής, το σύστημα μεταφορών μας, και ως αποτέλεσμα των στρατιωτικών και διπλωματικών τους ικανοτήτων, τα σύνορα της Γερμανίας. Ο Τύπος είναι σχεδόν εξ΄ολοκλήρου στα χέρια τους. Ελέγχουν έτσι την κοινή γνώμη, καθορίζουν το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση. Με την βοήθεια των Γερμανών πολιτικών επέβαλαν έναν επόπτη, τον Πάρκερ Γκίλπερτ (Γενικός Επίτροπος για τις Αποζημιώσεις), για να ελέγχει τον «αποικιακό» προυπολογισμό και να επηρεάζει τα έσοδα και τις δαπάνες μας. Το κοινοβούλιο και η κυβέρνηση βρίσκονται εξ΄ ολοκλήρου στα χέρια τους και οι συνθήκες σκλαβιάς που επικρατούν στην Γερμανία από τις 9 Νοεμβρίου 1918 εγγυώνται την συνέχιση αυτής της άθλιας κατάστασης. 

Τα μαρξιστικά κόμματα είναι πονηρά εργαλεία στα χέρια αυτών των εκμεταλλευτών. Με την βοήθεια τους, τα παγκόσμια χρηματιστήρια, μπόρεσαν να ληστέψουν τον γερμανικό λαό και τις κτήσεις του. Κατά την διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου, στέρησαν από την Γερμανία, δύο εκατομμύρια από τους καλύτερους γιούς της. Από το αίμα τους, η Wall Street, επινόησε τις ράβδους χρυσού. Χρησιμοποίησαν τον λεγόμενο πληθωρισμό για να μας ληστέψουν ότι είχαμε και μας έδωσαν ένα νέο νόμισμα, ένα νόμισμα που δεν ανήκει πλέον σε εμάς, αλλά στους καταπιεστές μας. Ο παγκόσμιος εχθρός έχει στα χέρια του τα ζωτικά όργανα του εθνικού μας σώματος. 

Στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους των σύγχρονων μεγαλουπόλεων, ο Παγκόσμιος Εβραίος, χτίζει μία ιμπεριαλιστική δικτατορία από Χρυσό. Πυλώνες της είναι ο Τύπος, το αυτοαποκαλούμενο «εργατικό κίνημα», το κοινοβούλιο και η δειλία των αστικών κομμάτων. Κάθε άθλια μέρα που περνά είναι άλλο ένα βήμα στην πορεία του Χρυσού ενάντια στο Αίμα. Τα πράγματα κινούνται ακατάπαυστα και μπορεί κανείς ήδη να καθορίσει με μαθηματική βεβαιότητα, πότε θα εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος γερμανικότητας από την πολιτική, την οικονομία και τον πολιτισμό. 

Έτσι έχει η κατάσταση! Ενώ σπάμε τα κεφάλια μας και κυνηγάμε φαντάσματα, το χρήμα προετοιμάζεται για το τελευταίο καταστροφικό χτύπημα κατά της γερμανικής εργασίας και πλέον δεν υπάρχει αμφιβολία ότι λόγω της συνεχιζόμενης αποδυνάμωσης της γερμανικής θέλησης για αντίσταση, αυτή η καταστροφή είναι πιο κοντά από ότι νομίζουμε.  

Τα μεγάλα εθνικά και διεθνή κόμματα έχουν από καιρού συνθηκολογήσει επαίσχυντα, είτε ανοιχτά, είτε έμμεσα, με το πάθος για εξούσια του παγκόσμιου εχθρού. Είτε απεργάζονται την κατάρρευση, είτε την προωθούν ασυνείδητα μέσω της δειλίας και της έλλειψης θελήσεως για αντίσταση. Ενώ το κοινοβούλιο διεξάγει ομιλίες και συζητήσεις, οι δυνάμεις του χρήματος βαδίζουν ανενόχλητες σε μία εκστρατεία κατάκτησης της γερμανικής εργασίας. Κάποια μέρα θα βρεθούμε πάλι απροετοίμαστα αντιμέτωποι με γεγονότα παρόμοια με αυτά του 1914 και του 1918, γεγονότα τα οποία θα είναι πιο τρομερά και αναπόφευκτα από αυτά που μας οδήγησαν στην κοσμοϊστορική σύγκρουση του Μεγάλου Πολέμου. 

Μήπως λοιπόν κάνουμε λάθος που καλούμε σε αντίσταση; Αξίζει εμείς οι Γερμανοί, μέσω του ιδρώτα και του αίματος των αδελφών μας, να φτιάξουμε το χρυσό από το οποίο θα αποτελούνται οι αλυσίδες της δουλείας μας; 

Οι άρχοντες του χρήματος ετοιμάζουν το τελικό τους χτύπημα. Έκλεψαν από τον λαό μας την πίστη και την θέληση, μας ντρόπιασαν και μας ατίμασαν και τώρα ζητούν να μας αρπάξουν από τον λαιμό. Κανένας διάλογος, καμία ικεσία δεν μπορεί να τους σταματήσει - μόνο η αντίσταση, μόνο η μάχη, μόνο η επίθεση! Ο Θεός δεν θα μας βοηθήσει διότι πρέπει να βοηθήσουμε τους ευατούς μας. 

Η ζωή μας βρίσκεται σε κίνδυνο. Ο γερμανικός λαός βρίσκεται σε διαρκή κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Κάθε μέσο είναι αποδεκτό για να σταματήσουμε τον εχθρό. 

Είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε ότι έχουμε. Αν απελευθέρωσουμε την Γερμανία από την παραφροσύνη του χρυσού, τότε θα έχουμε καταφέρει το μεγαλύτερο επίτευγμα στην παγκόσμια ιστορία. Αίμα ενάντια στο Χρυσό! Εργασία ενάντια στο Χρήμα! Γροθιές αντί των νομικών παραγράφων! Ζωή αντί των άψυχων φράσεων! 

Έτσι πορευόμαστε!»


19 Μαρτίου 1928


Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2023

«Γύρω από τον Ναό του Αυτοκράτορα Γουλιέλμου» του Γιόσεφ Γκέμπελς

 


Το ακόλουθο δοκίμιο δημοσιεύθηκε από τον Γιόσεφ Γκέμπελς στις 23 Ιανουαρίου 1928 στην εφημερίδα «Der Angriff». Προσπαθεί να δημιουργήσει μία δυσάρεστη είκονα για την κατάσταση η οποία επικρατούσε γύρω από το ιστορικό μνημείο του Ναού του Αυτοκράτορα Γουλιέλμου, του κατεξοχήν κοσμοπολιτίκου κέντρου του Βερολίνου, στηλιτεύοντας έτσι τον υλισμό, την αδιαφορία και τον αστικοφιλελεύθερο τρόπο ζωής της εποχής.  Σε αντιδιαστολή με αυτόν τον σάπιο κόσμο, ο Γκέμπελς προβάλει τον κόσμο της εργασίας, της προσφοράς και του αγώνα, των αληθινά ζωτικών ενδογενών δυνάμεων του έθνους και της φυλής. Τον κόσμο του ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τον κόσμο των αστών.



«Αυτό είναι το δυτικό Βερολινό:

Χιλιάδες πινακίδες που εκπέμπουν μία πλημμυρίδα φωτός μέσα στο γκρίζο βράδυ, με αποτέλεσμα το Kurfurstendamm να είναι τόσο φωτεινό όσο την ημέρα. Τράμ κουδουνίζουν, λεωφορεία κροταλίζουν, όλα γεμάτα κόσμο και κοσμάκη. Ουρές ταξί και πολυτελείς λιμουζίνες γεμίζουν την λεία άσφαλτο. Κόκκινα, κίτρινα και πράσινα φανάρια λένε στην κυκλοφορία πότε να σταματήσει και πότε να ξεκινήσει, καλούν το πλήθος να ξεκινήσει το επικίνδυνο ταξίδι από την μία πλευρά στην άλλη. Τα τσιριχτά και η ταραχή τρυπούν τα αυτιά και όποιος δεν είναι συνηθισμένος κινδυνεύει να χάσει τις αισθήσεις του. Οι φωτεινές κόκκινες πινακίδες ανακοινώνουν τις τελευταίες ταινίες: Killed by Love, The girl from Tauentzien, Just one Night. Οι μυρωδιές των δυνατών αρωμάτων σε παρασέρνουν. Οι κοκέτες των τεχνητών παστέλ των σύγχρονων γυναικείων προσώπων χαμογελούν. Οι λεγόμενοι «άνδρες» γλιστρούν τριγύρω, μόνοκλ γυαλίζουν, ψεύτικα και αληθινά πετράδια αστράφτουν. Ακούει κανείς όλες τις γλώσσες της γης. Ένας σιωπηλός κίτρινος Ινδός δίπλα σε έναν φλύαρο Σάξονα, ένας βιαστικός Άγγλος πέρναει με αγκωνιές μέσα από τον όχλο βρίζοντας και με έναν ηχηρό βρυχηθμό ένας παγωμένος εφημεριδοπώλης φωνάζει τα τελευταία νέα των ταμπλόιντς. 

Μέσα σε όλον αυτόν τον θόρυβο της πόλης η Gedachtniskirche στέλνει την λεπτή της κωδωνοκρούσια στο γκρίζο βράδυ. Δεν ανήκει σε αυτή την ταραχώδη ζωή. Είναι ένας αναχρονισμός που στέκεται ανάμεσα στις καφετέριες και τα καμπαρέ. Αφήνοντας τα βουητά να διαπερνούν το πέτρινο κορμί της, αγνοεί την σαπίλα και χτυπά για την αλλαγή της ώρας. 

Οι περισσότεροι περαστικοί δεν κοίταξαν ποτέ ψηλά στο κωδωνοστάσιο. Ο σνόμπ με το γούνινο παλτό του που περπατάει αργά και χλιαρά πέρασε αδιάφορα, η γυναίκα του κόσμου, μία λεσβία από την άκρη μέχρι τα νύχια, φόρωντας μόνοκλ και καπνίζοντας το τσιγάρο της, περπάτησε το πεζοδρόμιο με τα ψηλοτάκουνα της και μετά χάθηκε μέσα σε ένα από τα χιλιάδες μέρη που προσφέρουν μόνο καπνό και δηλητήριο. 

Aυτό είναι το Βερολίνο. Η πέτρινη καρδιά αυτής της πόλης. Εδώ, στις γωνιές των καφενείων, των καμπαρέ και των μπάρ, στα σοβιετικά θέατρα και τις αίθουσες, μαζεύονται οι διανοούμενοι της δημοκρατίας. Εδώ σχεδιάζονται οι πολιτικές που βαραίνουν 60 εκατομμύρια Γερμανούς. Εδώ δίνει και λαμβάνει κανείς τις τελευταίες συμβουλές για το χρηματιστήριο. Εδώ μπορεί κανείς να χειραγωγήσει την πολιτική, τις ιατρικές θεραπείες, τις μετοχές, το θέατρο και την δημόσια βοήθεια. Η Gedachtniskirche δεν είναι ποτέ μόνη. Κινείται ομαλά από μέρα σε νύχτα και από νύχτα σε μέρα χωρίς στιγμή ησυχίας. 

Η αιώνια επανάληψη της σήψης και της φθοράς, η έλλειψη ιδιοφυΐας και αληθινής δημιουργικότητας, το κενό και η απόγνωση, όλα επικαλυμμένα με την χρυσή επιφάνεια μίας εποχής που έχει βυθιστεί στην πιο αντιφατική ψευδοκουλτούρα: αυτή είναι η αταξία που περιβάλλει τον Ναό. Μόνο ένας θα ήθελε η ελίτ του λαού μας να βρίσκεται μέρα και νύχτα κατά μήκος της οδού Tauntzien. Μόνο ο Εβραίος! 

Ο γερμανικός λαός είναι ξένος στον τόπο του. Σχεδόν ξεχωρίζει κανείς όταν μιλάει την εθνική του γλώσσα. Πανευρώπη, η Διεθνής, τζάζ, Γαλλία και Πισκατόρ: μόνο αυτά κυριαρχούν. 

«Die Freundin (λεσβιακό περιοδικό) παλιά τεύχη, μόνο δέκα πφένινγκ!» φωνάζει ένας πονηρός πλανόδιος. Κανένας από τους περαστικούς δεν πιστεύει ότι βρίσκεται σε λάθος μέρος. Δεν είναι στο λάθος μέρος. Ξέρουν πολύ καλά που βρίσκονται. 

Το δυτικό Βερολίνο είναι ο βραστήρας σε αυτή την μεγάλη πόλη της εργασίας και της βιομηχανίας. Ότι παράγεται στον βορρά σπαταλάται εδώ στην Δύση. Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι κερδίζουν τα προς το ζήν δουλεύοντας μέσα στις κακουχίες και εκατό χιλιάδες κηφήνες σπαταλούν τον κόπο τους στην αμαρτία, την βρωμιά και την διαφθορά. 

Το Kurfurstendamm αναστατώνεται όταν κάποιος προσβάλλει έναν από αυτούς τους παρασιτικούς. Το μόνο άτομο που δεν μπορούν να βλέπουν είναι ένας έντιμος εργαζόμενος. Χαμογελώντας, κουβαλούν έναν ολόκληρο λαό στον τάφο. 

Αυτό δεν είναι το αληθινό Βερολίνο. Το αληθινό Βερολίνο βρίσκεται αλλού, περιμένει, ελπίζει και παλεύει. Αρχίζει να αναγνωρίζει τον Ιούδα που πούλησε τον λαό μας για τριάντα αργύρια. Το αληθινό Βερολίνο αναμένει να ξεκινήσει την δράση. Μέρα και νύχτα αρκετές χιλιάδες εργάζονται για την μέρα που έρχεται. Την μέρα που οι τόποι της διαφθοράς γύρω από τον Ναό θα κατεδαφιστούν, θα μεταμορφωθούν και θα ενσωματωθούν εκ νέου σε έναν αναστημένο λαό. 

Την μέρα της δικαιοσύνης που θα είναι και η μέρα της ελευθερίας!» 


Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2023

«Απαιτούμε!» του Γιόσεφ Γκέμπελς

 



Το ακόλουθο δοκίμιο δημοσιεύθηκε στο τέταρτο τέυχος της εφημερίδας «Der Angriff» με ημερομηνία 25 Ιουλίου 1927. Στο κείμενο, ο Γκέμπελς κάνει μία γενική επίθεση στην κυβέρνηση χωρίς να είναι πολύ σαφής ως προς το ποιές πολιτικές πρέπει να ακολουθηθούν. Είναι χαρακτηριστικό του γενικόλογου ύφους που υιοθετούσε κατά τα πρώτα χρόνια της πολιτικής του δραστηριότητας στο Βερολίνο. 



ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ


«Ο γερμανικός λαός είναι ένας υπόδουλος λαός. Η κατάσταση του, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, είναι χειρότερη και από νεγρική αποικία του Κονγκό. Μας έχουν αφαιρεθεί όλα τα κυριαρχικά δικαιώματα. Είμαστε αρκετά πειθήνιοι στο να γεμίζουμε το διεθνές κεφάλαιο με χρήμα, πληρώνοντας το με τόκους. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μίας ιστορίας αιώνων ηρωϊσμού. Το αξίζουμε; Όχι και πάλι όχι!

Για αυτό απαιτούμε να ξεκινήσει ένας αγώνας ενάντια σε αυτή την κατάσταση της ντροπής και της δυστυχίας. Απαιτούμε οι άνθρωποι, στων οποίων τα χέρια βρίσκεται η μοίρα μας, να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να σπάσουν τις αλυσίδες της σκλαβιάς. 

Τρία εκατομμύρια άνθρωποι στερούνται εργασίας και τροφής. Οι υπάλληλοι εργάζονται για να συγκαλύψουν την δυστυχία. Μιλούν για λήψη μέτρων και σπουδαίες επενδύσεις. Τα πράγματα γίνονται σταθερά καλύτερα για εκείνους και σταθερά χειρότερα για εμάς. Η ψευδαίσθηση της ελευθερίας, της ειρήνης και της ευημερίας που μας υποσχέθηκαν, όταν θέλαμε να πάρουμε την μοίρα μας στα χέρια μας, εξαφανίζεται. Μόνο η πλήρης κατάρρευση του λαού μας μπορεί να προκύψει από αυτές τις πολιτικές. 

Απαιτούμε λοιπόν δικαίωμα στην εργασία και στην αξιοπρεπή διαβίωση για κάθε Γερμανό.

Ενώ ο στρατιώτης πολεμούσε στα χαρακώματα για να υπερασπιστεί την Πατρίδα του, ο Εβραίος κερδοσκόπος του έκλεβε την εστία και το σπίτι. Ο Εβραίος ζεί σε ανάκτορα και ο προλετάριος, ο στρατιώτης του μετώπου, ζεί σε τρύπες που δεν αξίζει να ονομάζονται «σπίτια». Αυτό δεν είναι ούτε απαραίτητο, ούτε αναπόφευκτο, αλλά μία κατάφωρη αδικία που φωνάζει μέχρι τους ουρανούς. Μία κυβέρνηση που παρακολουθεί απαθής αυτή την κατάσταση χωρίς να κάνει τίποτα είναι άχρηστη και όσο πιο γρήγορα εξαφανιστεί τόσο το καλύτερο.

Για αυτό απαιτούμε σπίτια για τους Γερμανούς στρατιώτες και εργάτες. Αν δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την κατασκευή τους, διώξτε τους ξένους ώστε να ζήσουν Γερμανοί στο γερμανικό έδαφος.

Οι λαός μας γερνάει και μειώνεται. Μία δειλή και νωχελική πολιτική η οποία αφαιρεί τους απογόνους μας, οι οποίοι θα κληθούν να εκτελέσουν την ιστορική τους αποστολή, θα σημάνει το τέλος της ιστορίας μας. Ως εκ τούτου, απαιτούμε γη στην οποία θα καλλιεργηθεί το σιτάρι που θα θρέψει τα παιδιά μας. 

Ενώ ονειρευόμασταν και κυνηγούσαμε παράξενες και απρόσιτες φαντασιώσεις, κάποιοι άλλοι μας έκλεψαν την περιουσία. Σήμερα κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήταν θέλημα Θεού. Όχι και τόσο! Όταν τα χρήματα μεταφέρονται από τις τσέπες των φτωχών στις τσέπες των πλουσίων τότε μιλάμε για εξαπάτηση, ξεδιάντροπη και ποταπή εξαπάτηση. Η κυβέρνηση προεδρεύει αυτής της δυστυχίας και για χάρη της ειρήνης και της τάξης κανείς δεν μπαίνει σε μία τέτοια συζήτηση. Αφήνουμε στους υπόλοιπους να κρίνουν αν έτσι αντιπροσωπεύονται τα συμφέροντα της Γερμανίας ή των καπιταλιστών βασανιστών μας.

Για αυτό απαιτούμε μία κυβέρνηση της εθνικής εργασίας με στελέχη των οποίων στόχος είναι η δημιουργία ενός υγιούς και ισχυρού γερμανικού κρατούς. 

Αυτές τις μέρες ο οποιοσδήποτε έχει το δικαίωμα να μιλήσει στην Γερμανία - ο Εβραίος, ο Γάλλος, ο Άγγλος, η Κοινωνία των Εθνών, ακόμη και ο διάβολος, ποιός ξέρει; Όλοι εκτός από τον Γερμανό Εργάτη! Αυτός πρέπει να σωπάσει και να δουλέψει. Κάθε τέσσερα χρόνια εκλέγει ένα νέο σύνολο βασανιστών και τα πάντα μένουν ίδια. Αυτό είναι άδικο και προδοτικό. Δεν χρειάζεται να το ανεχόμαστε άλλο. Έχουμε το δικαίωμα να απαιτήσουμε να μιλήσουν οι Γερμανοί οι οποίοι χτίζουν αυτό το κράτος, εκείνοι των οποίων η μοίρα είναι συνδεδεμένη με την μοίρα της Πατρίδας τους. 

Επομένως απαιτούμε την καταστροφή του εκμεταλλευτικού συστήματος! Ζήτω το γερμανικό εργατικό κράτος!

Η Γερμανία για τους Γερμανούς!» 


Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2022

Το Μικρό Αλφαβητάρι των Εθνικοσοσιαλιστών

 


Το «Μικρό Αλφαβητάρι των Εθνικοσοσιαλιστών» (Das Kleine ABC des Nationalsozialisten) είναι ένα από τα πιο γνωστά ντοκουμέντα που σκιαγραφούν τις αρχές της εθνικοσοσιαλιστικής φιλοσοφίας. Γράφτηκε και δημοσιεύθηκε από τον Joseph Goebbels στα τέλη του 1925, όχι περισσότερο από έναν χρόνο αφότου ο «Δόκτωρας» δραστηριοποιήθηκε για πρώτη φορά πολιτικά στο εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα. Την εποχή της δημοσίευσης του μικρού αυτού εθνικοσοσιαλιστικού εγχειριδίου, ο Γκέμπελς δεν αποτελούσε ακόμη την ηγετική φυσιογνωμία που θα γινόταν αργότερα. Σε αυτό το στάδιο της πολιτικής του καριέρας ήταν ακόμη ένας αγκιτάτορας, οργανώτης στο Gau της Βόρειας Ρηνανίας. Το «Μικρό Αλφαβητάρι των Εθνικοσοσιαλιστών» ήταν ένας από τους πολλούς παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην άνοδο της φήμης του. Το φυλλάδιο ήταν εξαιρετικά πετυχημένο και η πρώτη έκδοση των 10.000 αντιτύπων εξαντλήθηκε γρήγορα. Μέχρι το 1933 όπου ο Χίτλερ διορίστηκε Καγκελάριος του Ράιχ το φυλλάδιο ήταν ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα εθνικοσοσιαλιστικά έντυπα. Το στύλ γραφής του, με μορφή ερωτοαποκρίσεων γραμμένες σε απλή και ξεκάθαρη γλώσσα που προορίζεται να καταστήσει το εθνικοσοσιαλιστικό δόγμα εύκολα προσβάσιμο στους νέους και τους εργαζομένους, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην ταχύτατη διάδοση του. Η προσέγγιση των προλετάριων ήταν πάντοτε πρωταρχικός σκοπός του Γκέμπελς, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο τίτλος σκόπιμα θύμιζε το «Αλφαβητάρι του Κομμουνισμού» των Μπουχάριν και Πρεομπραζένσκι. 



ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

του Γιόσεφ Γκέμπελς


Για τους καταπιεσμένους!

Ενάντια στην εκμετάλλευση!



Το κοινό καλό υπεράνω του ατομικού συμφέροντος!


Ποιό είναι το πρώτο χρέος κάθε εθνικοσοσιαλιστή;

Να αγαπάει την Γερμανία πάνω από όλα και να αγαπάει τους εθνοσυντρόφους του (Volksgenossen) όπως τον ευατό του. 

Που αποσκοπεί η εθνικοσοσιαλιστική αντίληψη της ελευθερίας;

Στην λαϊκή κοινότητα όλων των τίμιων και παραγωγικών Γερμανών. 

Ποια θα είναι η ουσία της λαϊκής κοινότητας; 

Ελευθερία και ψωμί για κάθε Γερμανό εθνοσύντροφο. 

Ποιος θεωρείται Γερμανός εθνοσύντροφος;

Κάθε τίμιος και παραγωγικός Γερμανός που φέρει γερμανικό αίμα, ακολουθεί τα γερμανικά έθιμα και την γερμανική κουλτούρα και μιλάει την γερμανική γλώσσα. 

Με βάση ποια αρχή θέλουμε εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές να καταργήσουμε τον σημερινό οικονομικό αλληλοσπαραγμό της πάλης όλων εναντίον όλων;

Το κοινό καλό υπεράνω του προσωπικού συμφέροντος!



Γιατί Εθνικό Σοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα;



Μπορεί και πρέπει ένα εργατικό κόμμα να είναι εθνικό στις μέρες μας;

Όχι μόνο μπορεί και πρέπει αλλά επιτάσσεται να είναι εθνικό στις μέρες μας. Το αίτημα του λαού είναι αίτημα του έθνους και το αντίστροφο. Η ισχύς και η ευημερία του κράτους είναι ισχύς και ευημερία του λαού και κατα συνέπεια ισχύς και ευημερία του κάθε ατόμου! 

Δεν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ των εθνικών και των σοσιαλιστικών αντιλήψεων;

Όχι, αντιθέτως! Ο αληθινά εθνικά σκεπτόμενος άνθρωπος σκέφτεται σοσιαλιστικά και ο αληθινός σοσιαλιστής είναι εθνικιστής! 

Πότε είμαι εθνικά σκεπτόμενος άνθρωπος;

Εθνικά σκεπτόμενος άνθρωπος είμαι όταν έχω την θέληση και χρησιμοποιώ όλη μου την δύναμη για να κάνω τον Λαό μου και την Πατρίδα μου ελεύθερους, υγιείς και δυνατούς. 

Πότε ενεργώ σαν σοσιαλιστής;

Ενεργώ σαν σοσιαλιστής όταν αναγνωρίζω ότι τα φυσικά δικαιώματα της καταπιεσμένης μερίδας των εθνοσυντρόφων μου, τα δικαιώματα στην ελευθερία και το ψωμί, είναι δικαιώματα που πρέπει να αγωνιστούμε για να διατηρηθούν και όχι δώρα που δίνονται ελεύθερα. 

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ «κοινωνικού» και «σοσιαλιστικού»;

Ο όρος «κοινωνικός» σημαίνει ατελής παραχωρήση δικαιωμάτων στα καταπιεσμένα τμήματα του λαού εξαιτίας του φόβου και της δειλίας, της χάρης και του ελέους. «Σοσιαλισμός» σημαίνει την πλήρη παραχώρηση του δικαιώματος να είναι κοινωνοί της Δικαιοσύνης και του Κράτους. 

Γιατί «Εργατικό Κόμμα»;

Γιατί κάθε τίμιος και παραγωγικός Γερμανός που μας ανήκει ή που δεν μας ανήκει ακόμη, είναι εργάτης, είτε χρησιμοποιεί το μυαλό είτε την πυγμή. Επειδή η θέληση για δημιουργική εργασία είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό του Γερμανού ανθρώπου γιατί η εργασία δεν ατιμάζει τον άνθρωπο αλλά τον τιμά και τον εξευγενίζει! 


O σκεπτόμενος εργάτης ακολουθεί τον Χίτλερ!




Ταξική Πάλη


Το NSDAP επιδιώκει την ταξική σύγκρουση για να πετύχει τους σκοπούς του;

Όχι το NSDAP δεν θέλει την ταξική σύγκρουση, θέλει να πολεμήσει ενάντια στην ταξική σύγκρουση. Η ταξική σύγκρουση χωρίζει τον γερμανικό λαό σε δύο κομμάτια και τον καθιστά ανίκανο να γίνει έθνος. 

Πως καταπολέμαει κάποιος αποτελεσματικά τις ταξικές συγκρούσεις;

Οι ταξικές συγκρούσεις θα καταπολεμηθούν αποτελεσματικά μέσω του αγώνα των εργαζομένων για το δικαίωμα στην ύπαρξη. Δηλάδη με τον αγώνα για την εξάλειψη των θεμελιωδών αιτιών της ταξικής πάλης. 



Κράτος, Λαός, Πολιτισμός, Έθιμα, Οικονομία


Τι σημαίνει το γερμανικό κράτος για τον εθνικοσοσιαλιστή εργάτη;

Για τον εθνικοσοσιαλιστή εργάτη το γερμανικό κράτος είναι η οργανική κοινότητα όλων των παραγωγικών Γερμανών εθνοσυντρόφων, το οποίο εξυψώνει και διευρύνει την γερμανική σκέψη, την γερμανική δύναμη, το γερμανικό κύρος, τον γερμανικό πολιτισμό, τα γερμανικά έθιμα, την γερμανική γλώσσα και την γερμανική οικονομία. 

Πως εξυψώνεται και διευρύνεται η γερμανική λαϊκότητα, η γερμανική κουλτούρα και τα γερμανικά έθιμα; 

Μέσω της εξάλειψης κάθετι φυλετικά και πολιτισμικά ξένου (alles Fremdblütige und Fremdländische, lit. «oτιδήποτε φυλετικά και εθνικά ξένο») από το σώμα του Γερμανικού Λαού και οδηγώντας τον γερμανικό λαό πίσω στις αρχικές πηγές της γερμανικής φυλής, του γερμανικού πνεύματος και του γερμανικού πολιτισμού. 

Γιατί το NSDAP είναι αντιεβραϊκό;

Επειδή ο Εβραίος είναι ένα ξένο και διαβρωτικό σώμα πάνω στον γερμανικό λαό. Επειδή δηλητηριάζει την γερμανική εθνική ηθική (Volksmoral) μέσω των ανειλικρινών «πολιτιστικών ινστιτούτων» του. Γιατί γκρεμίζει αντί να χτίζει. Επειδή είναι ο πατέρας της έννοιας του ταξικού πολέμου μέσω της οποίας χωρίζει τον γερμανικό λαό σε δύο μέρη για να μπορέσει να τον ελέγξει ακόμη πιο βάναυσα. Γιατί είναι ο δημιουργός και φορέας του διεθνούς χρηματιστηριακού καπιταλισμού, ο κύριος εχθρός της γερμανικής ελευθερίας. 

Πως εξυψώνουμε και διευρύνουμε την γερμανική οικονομία; 

Δίνοντας σε ολόκληρο τον παραγωγικό γερμανικό λαό ένα μερίδιο στην γερμανική οικονομία έτσι ώστε ο καθένας να εκπληρώνει ακόμη πιο χαρούμενα και ευσυνείδητα το καθήκον της εργασίας του απέναντι στον λαό και το κράτος. 

Πως εξυψώνουμε και διευρύνουμε την γερμανική δύναμη και το γερμανικό κύρος;

Ανατρέφοντας κάθε Γερμανό με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μπορεί να υπερασπιστεί τον ευατό του και κατα συνέπεια να μπορεί να υπερασπιστεί την τιμή και την ύπαρξη του γερμανικού λαού, μόλις έρθει η ώρα. 



Πόλεμος και η Κοινωνία των Εθνών 


Επιθυμούμε οι εθνικοσοσιαλιστές πόλεμο με την Γαλλία; 

Όχι, εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές επιδιώκουμε να αποφύγουμε όσο είναι δυνατόν έναν πόλεμο με την Γαλλία. Θέλουμε όμως έναν πόλεμο χωρίς έλεος ενάντια στις διεθνείς μεγάλες επιχειρήσεις (Großkapital) που ληστεύουν και υποδουλώνουν τους παραγωγικούς λαούς. 

Γιατί εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές δεν εμπιστευόμαστε τον ηθικό νόμο που εγγυάται η Κοινωνία των Εθνών και άλλοι παρόμοιοι διεθνείς οργανισμοί; 

Γιατί έχουμε συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να υπάρχει απόλυτος νόμος μεταξύ των κρατών: ο νόμος είναι η δύναμη. Μόνο όταν η Γερμανία ξανά αποκτήσει δύναμη θα ξανά γίνει σεβαστή. 




Το Παλαιό και το Νέο Σύστημα


Το NSDAP αρνείται το κράτος;

Όχι, το NSDAP επιβεβαιώνει συνειδητά το κράτος. Ωστόσο πολεμά σκληρά το σημερινό κοινοβουλευτικό - δημοκρατικό καπιταλιστικό σύστημα. 

Γιατί το NSDAP πολεμάει το σημερινό δημοκρατικό - κοινοβουλευτικό καπιταλιστικό σύστημα;

Γιατί αυτό το κοινοβουλευτικό - δημοκρατικό καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι παρά η αντανάκλαση του πιο κραυγαλέου μαμωνιστικού και καπιταλιστικού εγωϊσμού, που συντηρείται και καθοδηγείται από τους Εβραίους και τους φίλους τους, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τον παραγωγικό γερμανικό λαό μέσω του κράτους. 

Γιατί εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές είμαστε αντικοινοβουλευτικοί;

Είμαστε αντικοινοβουλευτικοί γιατί το σημερινό δημοκρατικό κοινοβούλιο είναι απλώς ένα προπέτασμα καπνού πίσω από το οποίο κρύβεται το καπιταλιστικό πνεύμα. Η εκλογή σε ένα κοινοβούλιο που επιτυγχάνεται χάρη στα χρήματα, τα ψέματα και τις συκοφαντίες δεν μπορεί ποτέ να αντιπροσωπεύει την βούληση του παραγωγικού λαού. 

Με τι θέλει το NSDAP να αντικαταστήσει το σημερινό κοινοβούλιο;

Το NSDAP θέλει να αντικαταστήσει το κοινοβούλίο με μία μεταβατική περίοδο εθνικοσοσιαλιστικής δικτατορίας, αφου αυτή είναι απολύτως απαραίτητη για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για το επερχόμενο εθνικοσοσιαλιστικό κράτος. Η εθνικοσοσιαλιστική δικτατορία πρέπει να βασιστεί σε έναν ισχυρό Ηγέτη (Fuhrer) που θα απολαμβάνει την απεριόριστη εμπιστοσύνη των συνειδητών και υπεύθυνων αγωνιστών της γερμανικής ελευθερίας. 

Με τι πρέπει να αντικατασταθεί ο εθνικοσοσιαλιστής δικτάτορας;

Από ένα συντεχνιακό κοινοβούλιο, το οποίο θα εκλέγεται από ολόκληρο τον παραγωγικό γερμανικό λαό, βασισμένο όχι σε κομματικές ομάδες αλλά σε επαγγελματικές ενώσεις. 



Κοινωνικό Ζήτημα και Κοινωνική Δυστυχία


Τι σημαίνει το κοινωνικό ζήτημα για εμάς τους εθνικοσοσιαλιστές;

Εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές δεν αντιλαμβανόμαστε το κοινωνικό ζήτημα μόνο ως ζήτημα οικονομικής βελτίωσης της καταπιεσμένης τάξης του λαού μας, αλλά ως ευρύτερο και πιο σαρωτικό: το ζήτημα της ενσυναίσθησης της αμοιβαίας κατανοήσης μεταξύ των μελών της Volksgemeinschaft, προκειμένου να εξυψωθούν, να προωθηθούν και να αυξηθούν όλα τα ηθικά, πολιτιστικά και οικονομικά προσόντα του κάθε ατόμου ξεχωριστά και κατά συνέπεια ολοκλήρου του έθνους. 

Τι σημαίνει «κοινωνική δυστυχία» για τους εθνικοσοσιαλιστές;

Για τους εθνικοσοσιαλιστές «κοινωνική δυστυχία» είναι η έλλειψη κοινής κατανόησης μεταξύ των εθνοσυντρόφων, με καταστροφικό αποτέλεσμα την διάλυση όλων των αρετών (ηθικές, πολιτιστικές, οικονομικές) μεχρί αυτές να πάψουν να υφίστανται οριστικά και συγκλονιστικά. 

Τι είναι η εθνικοσοσιαλιστική «Volksgemeinschaft»;

Η εθνικοσοσιαλιστική «Volksgemeinschaft» (λαϊκή κοινότητα) είναι η συνειδητοποίηση της κατανόησης μεταξύ των εθνοσυντρόφων, ενεργώντας και σκέφτοντας σοσιαλιστικά. 

Ποιο είναι, εν ολίγοις, το νόημα της εθνικοσοσιαλιστικής κοσμοθεωρίας;

Το νόημα της εθνικοσοσιαλιστικής κοσμοθεωρίας δεν είναι άλλο από αυτό: να νιώθεις ελεύθερος, να σκέφτεσαι εθνικά (volkish) και να ενεργέις σοσιαλιστικά. 

Τι εμποδίζει την αλληλοκατανόηση μεταξύ του λαού μας σήμερα;

Οι πτυχές της οικονομίας, η μορφή και το περιεχόμενο τους: η καπιταλιστική - φιλελεύθερη σκέψη και η ανεύθυνη αντεθνική (unvolkish) δράση. 

Γιατί ο μαρξισμός αδυνατεί να απαντήσει στο βασικό ερώτημα της σημερινής εποχής, το κοινωνικό πρόβλημα;

Ο μαρξισμός το αντιμετωπίζει επιφανειακά, χωρίς κανένα βάθος. Το θεμέλιο του είναι η υλιστική αντίληψη του κόσμου. Υποτίθεται ότι θέλει να αφαιρέσει τις βιομηχανικές επιχειρήσεις από τους ιδιοκτήτες τους για να τις δώσει στο ευρύ κοινό. Ο μπολσεβικισμός στην Ρώσια έδειξε οτί αυτή η προσέγγιση οδηγεί στην πιο τρομερή σκλαβιά των εργατών. 

Με ποιά έκφραση συνοψίζεται πιο γρήγορα και ξεκάθαρα το εθνικοσοσιαλιστικό μας πρόγραμμα;

«Για να εξυψώσεις ένα έθνος, πρέπει να αποδώσεις στο καταπιεσμένο τμήμα του πολιτική ανεξαρτήσια, ελευθερία και ιδιοκτησία». 

Επομένως, για τον εθνικοσοσιαλιστή ποιά είναι η θεμελιώδης προϋπόθεση για την επίλυση του κοινωνικού ζητήματος;

Η ριζοσπαστική βούληση του απαξιωμένου Γερμανού εργάτη για την απόκτηση δικαιωμάτων στην ιδιοκτησία, συνιδιοκτησία των εργοστασίων στα οποία εργάζεται καθώς και παραχώρηση γης η οποία θα τον συντηρεί (δηλαδή θα του παρέχει την ασφάλεια της στέγασης) και θα τον προστατεύει. 



Καπιταλισμός και Μαρξισμός


Ποιός είναι ο κύριος εχθρός της εθνικοσοσιαλιστικής ελευθερίας;

Ο καπιταλισμός στις διάφορες μορφές του.

Τι καλείται ο εθνικοσοσιαλιστής να αντιληφθεί σχετικά με την καπιταλιστική μορφή διακυβέρνησης και το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα;

Ο εθνικοσοσιαλιστής πρέπει να αντιληφθεί ότι ύπο την καπιταλιστική μορφή διακυβέρνησης και το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα, κύριοι φορείς της εξουσίας είναι ομάδες καπιταλιστικών συμφερόντων οι οποίες κατευθύνουν τις τύχες του κράτους και της οικονομίας προς όφελος τους και όχι προς όφελος της ελευθερίας και της ευημερίας των εθνοσυντρόφων τους. 

Ποιούς δύο τύπους καπιταλισμού διακρίνει ο εθνικοσοσιαλισμός;

Ο εθνικοσοσιαλιστής κάνει διάκριση μεταξύ βιομηχανικού καπιταλισμού και χρηματιστηριακού καπιταλισμού, δηλαδή μεταξύ εθνικά δημιουργικού κεφαλαίου και διεθνούς αρπακτικού κεφαλαίου. 

Πως διαφέρουν το «δημιουργικό βιομηχανικό κεφάλαιο» και το «αρπακτικό διεθνές κεφάλαιο»;

Το βιομηχανικό κεφάλαιο είναι άμεσο, δημιουργικό και παραγωγικό κεφάλαιο. Στην καθαρή του μορφή εξακολουθεί να είναι, ειδικά στην μικρή βιομηχανία, εθνικό και συνδεδεμένο με το τοπικό έδαφος, να παρέχει εργασία και να βασίζεται ως επί το πλείστον σε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία και όχι σε χρήματα. Δεν πρέπει να καταστραφεί γιατί είναι απαραίτητο για την ζωή του έθνους. Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες έχει εξελιχθεί σε τόσο ανθυγιεινές μορφές που απαιτούνται ενδελεχείς μεταρρυθμίσεις. Το χρηματιστηριακό κεφάλαιο δεν είναι δημιουργικό αλλά παρασιτικό και αρπακτικό. Δεν έχει ρίζες γιατί είναι διεθνές. Δεν λειτουργεί παραγωγικά αλλά παρεμβαίνει στην κανονική πορεία της παραγωγής για να απομυζεί κέρδη. Αποτελείται από κινητά περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή μετρητά. Ο κύριος πυλώνας του είναι το μεγάλο εβραϊκό κεφάλαιο το οποίο δεν αφήνει τους παραγωγικούς λαούς να ζήσουν για τους ευατό τους αλλά αρπάζει τους καρπούς της εργασίας τους.

Γιατί ο μαρξισμός δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αυτόν τον υψηλό καπιταλισμό;

Γιατί οι ηγέτες του μαρξισμού δουλεύουν χέρι - χέρι με το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, αφού χορηγούνται και δωροδοκούνται από αυτό. Οι ηγέτες του μαρξισμού όπως και οι χορηγοί τους, του χρηματιστηριακού κεφάλαιου, προέρχονται ως επί το πλείστον από την ίδια εβραϊκή φυλή και σύμφωνα με το φυλετικό τους ένστικτο δεν γνωρίζουν άλλο στόχο από το να υποτάξουν τους παραγωγικούς λαούς στην υπηρεσία των καπιταλιστικών συμφερόντων. 

Γιατί ο μαρξισμός παρουσιάζεται τόσο φιλικός προς τους εργάτες;

Για να εξαπατήσει τις μάζες των εργαζομένων σχετικά με τους αληθινούς του στόχους. Ο Γερμανός εργάτης δεν πρέπει να προσέξει το αμαρτωλό παιχνίδι που παίζεται εις βάρος του. Ο μαρξισμός υποκινεί τον εργάτη εναντίον του εργόδοτη του - που κανείς δεν διαφωνεί ότι αξίζει σε μεγάλο βαθμό να κατηγορηθεί για τις σημερινές αδικίες - αλλά αποκρύπτει ότι πάνω από αυτούς τους ανεύθυνους καπιταλιστές της βιομηχανίας κρύβονται πολύ πιο σκληροί, βάναυσοι και τυραννικοί απατεώνες που ζούν και γλεντάνε με τον κόπο των εργαζομένων χωρίς καν να συμμετέχουν στην όλη διαδικασία της παραγωγής. Αυτοί είναι οι απατεώνες του τραπεζικού καπιταλισμού που βυθίζουν τα σκληρά μετρήτα τους στη βιομηχανία, κερδίζοντας έτσι από αυτό το χρήμα, ποσοστά από την παραγωγή του εξαπατημένου εργάτη. 

Άρα οι εθνικοσοσιαλιστές είναι οι φύλακες του βιομηχανικού καπιταλισμού;

Καθόλου! Θέλουμε να αναγκάσουμε τους βιομήχανους - καπιταλιστές να αποδώσουν στους εργάτες δικαιώματα ιδιοκτήσιας στά εργοστάσια στα οποία εργάζονται. Αλλά συνειδητοποιούμε οτί αυτό δεν μπορεί να συμβεί αν δεν εξαλειφθεί πρώτα η δουλεία του εβραϊκού χρηματιστηρίου. 



Διάλυση της Δουλείας του Τόκου


Τι εννοούμε εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές όταν λέμε διάλυση της δουλείας του τόκου;

Με την διάλυση της δουλείας του τόκου εννοούμε την εξάλειψη της τυραννικής δύναμης του χρηματιστηρίου επάνω στο κράτος και στην οικονομία, την εξάλειψη της εκμετάλλευσης του παραγωγικού λαού που τον καθιστά ηθικά μολυσμένο και ανίκανο για εθνική σκέψη. 


Ελευθερία


Ποιός είναι ο απώτερος στόχος των εθνικοσοσιαλιστών;

Η γερμανική ελευθερία!

Πως θα πετύχουμε αυτόν τον στόχο;

Με την απελευθέρωση του αδικαίωτου τμήματος του Λαού μας, την απελευθέρωση της γερμανικής εργατικής τάξης από την μισθωτή σκλαβιά, την παραχώρηση ιδιοκτησίας σε κάθε παραγωγικό εθνοσύντροφο. Τότε ο Γερμανός θα μάθει να αγαπά ξανά την Πατρίδα του, θα μάθει ξανά να σκέφτεται και να αισθάνεται εθνικά, να εμπιστεύεται την σωτηρία του στους ηγέτες που αναδύονται από την γερμανική λαϊκή κοινότητα (Volksgemeinschaft). 

Και ένας δίκαια κυβερνώμενος λαός 60 εκατομμυρίων θα απελευθερωθεί από την σκλαβιά μόνο μέσω του ίδιου του ευατού. 



Ειδικά Συμφέροντα


Είναι το NSDAP προκατειλημμένο προς τα συμφέροντα της εργατικής τάξης;

Όχι! Το NSDAP αντιπροσωπέυει εξίσου επιθετικά τα συμφέροντα των πνευματικά εργαζομένων. Επιθυμεί την κατανόηση μεταξύ αυτών των δύο τάξεων, βασισμένο στην δήλωση του Αδόλφου Χίτλερ: «Πρέπει να μάθουν να σέβονται ξανά ο ένας τον άλλον, ο εργάτης του μυαλού τον εργάτη της γροθιάς και το αντίστροφο. Κανένας από τους δύο δεν θα υπήρχε χωρίς τον άλλον. Από αυτούς τους δύο πρέπει να προκύψει ένας νέος άνθρωπος, ο άνθρωπος του Επερχόμενου Γερμανικού Ράιχ!».

Ποιανού τα συμφέροντα εκπροσωπούν λοιπόν οι εθνικοσοσιαλιστές;

Δεν εκπροσωπούν κανένα ειδικό συμφέρον. Εκπροσωπούν τα συμφέροντα ολόκληρου του παραγωγικού γερμανικού λαού. 



Πολιτισμός


Ποιά είναι η θέση του NSDAP για την χριστιανική κοσμοθεωρία;

Το NSDAP υποστηρίζει την χριστιανική κοσμοθεωρία, χωρίς να δεσμεύεται σε κάποιο συγκεκριμένο δόγμα.

Τι είδους πολιτιστική αναβίωση επιθυμεί το NSDAP;

Το NSDAP αγωνίζεται για την αναβίωση του γερμανικού πνεύματος μέσω της συστηματικής καλλιέργειας του γερμανικού πολιτισμού, της επιστήμης, της τέχνης και των εθίμων. 

Ποιος είναι ο κύριος εχθρός της πολιτιστικής αναβίωσης στην Γερμανία;

Οι Εβραίοι, οι οποίοι έχουν δηλητηριάσει συστηματικά το γερμανικό μυαλό, εμποτίζοντας τους πολιτιστικούς θεσμούς όπως τον Τύπο, το θέατρο, την επιστήμη και την λογοτεχνία με ένα δολερό πνεύμα. 

Πως θα καταπολεμήσει το NSDAP αυτόν τον μισητό εχθρό;

Απαιτώντας την απομάκρυνση των Εβραίων από όλα τα γερμανικά πολιτιστικά ιδρύματα. Ο Εβραίος δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι φορέας της γερμανικής παιδείας και του γερμανικού πνεύματος. 




Oι Εβραίοι και η Γερμανία


Ποιός γράφει την πλειοψηφία των γερμανικών εφημερίδων;

Οι Εβραίοι!

Ποιός θα τις γράφει στο μέλλον;

Οι Γερμανοί!

Ποιός διευθύνει τα γερμανικά θέατρα;

Οι Εβραίοι!

Ποιός θα τα διευθύνει στο μέλλον;

Οι Γερμανοί!

Από ποιους αποτελείται ένα μεγάλο ποσοστό των πανεπιστημιακών καθηγητών;

Από τους Εβραίους!

Σε ποιόν αποκλειστικά θα επιτρέπεται να διδάσκει στα γερμανικά πανεπιστήμια στο μέλλον;

Στους Γερμανούς!

Ποιός ηγείται της γερμανικής εργατικής τάξης σήμερα;

Οι Εβραίοι!

Ποιός θα ηγείται στο μέλλον;

Ο Αδόλφος Χίτλερ!

Ποιός μπορεί να ψηφίσει στις γερμανικές εκλογές σήμερα;

Όποιος έχει γερμανική υπηκοότητα και έχει συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας του. 

Ποιός θα μπορεί να ψηφίσει στις γερμανικές εκλογές στο μέλλον;

Κάθε παραγωγικός άνθρωπος που γεννιέται Γερμανός.



Νεολαία


Τι λείπει σήμερα από την γερμανική νεολαία;

Ιδέες και ένας Ηγέτης. Ως αποτέλεσμα η νεολαία ξοδεύει άνευρα την ζωή της σε πρόσκαιρες ικανοποιήσεις και συχνά αγνοεί τις ανάγκες της Πατρίδας. 

Τι θα κάνει το NSDAP για την γερμανική νεολαία;

Θα δημιουργήσει μία ευσυνείδητη γενιά που θα έχει ως κύριο καθήκον της την άυξηση της γερμανικής αξιοπρέπειας, της γερμανικής ισχύος και του γερμανικού κύρους. Μία γενιά που θα αισθάνεται ότι είναι ο φορέας των γερμανικών ιδεών του μέλλοντος. 

Πως το NSDAP θα το καταφέρει αυτό;

Με την καλλιέργεια του γερμανικού πνεύματος στην νεολαία, την εκπαίδευση σε στρατιωτικές έννοιες και την δημιουργία μίας ευσυνείδητης πολιτικής σκέψης. 



Πασιφισμός


Τι είναι ο πασιφισμός για τους εθνικοσοσιαλιστές;

Ο πασιφισμός για εμάς τους εθνικοσοσιαλιστές είναι συχνά μία υποκριτική ιδεολογική απάτη που χρησιμοποείται για να εξευτελίσει τον Λαό και να μετατρέψει την γνήσια πολιτική σκέψη σε κάτι άγονο. 



Οι Τάξεις


Πως αποτιμά το NSDAP τις διάφορες τάξεις του Λαού μας;

Το NSDAP εκτιμά την ιδιοσυγκρασία της κάθε τάξης ξεχωριστά αλλά δεν επιθυμεί αυτή να εκφυλιστεί σε ταξική αλαζονεία. Για τον εθνικοσοσιαλιστή κάθε έντιμος και παραγωγικός εθνοσύντροφος είναι μέλος της μεγάλης γερμανικής λαϊκής κοινότητας (Volksgemeinschaft). 



Kόμματα


Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για τα γερμανικά πολιτικά κόμματα;

Τα πολιτικά κόμματα στην Γερμανία είναι απλά επιχειρηματικές κοινότητες οι οποίες οδηγούνται στην πολιτική για να συνεχίσουν τις ιδιαίτερες δραστηριότητες τους με την χρήση των κρατικών πόρων.

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Γερμανικό Λαϊκό Κόμμα Ελευθερίας;

Το Κόμμα Ελευθερίας φαίνεται να είναι το κόμμα της λαϊκής (volkish) αναβίωσης, του οποίου οι στόχοι φαινομενικά συμπίπτουν με αυτούς του NSDAP. Αυτό που χωρίζει τα δύο κόμματα είναι η θέση στα κοινωνικά ζητήματα. Το Κόμμα Ελευθερίας είναι, όπως όλα τα αστικά κόμματα, κοινωνικό. Ωστόσο εμείς είμαστε συνεπείς σοσιαλιστές. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα;

Το Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα είναι αυτό που εκπροσωπεί την εθνική ιδέα στα λόγια, αλλά όχι με πολιτική σαφήνεια και συνέπεια, έχοντας σημαντικό ρόλο στην υιοθέτηση του σχεδίου Dawes καταργώντας έτσι κάθε είδους κοινωνική πολιτική. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Γερμανικό Λαϊκό Κόμμα;

Το Γερμανικό Λαϊκό Κόμμα είναι εκείνο το κόμμα που υπερασπίζεται μονομερώς τα μεγάλα βιομηχανικά συμφέροντα. Υπό το πρόσχημα της διαφύλαξης της εργασίας, της μικρής βιομηχανίας και των οικοτεχνιών κινητοποιείται για το συμφέρον των εταιρειών και των τράστ. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Κόμμα του Κέντρου;

Το Κόμμα του Κέντρου είναι εκείνο το κόμμα που υποτίθεται εκπροσωπεί τις ανησυχίες των καθολικών εθνοσυντρόφων μας. Στην πραγματικότητα όμως  συμβαδίζει με τον μαρξισμό, ο οποίος μισεί τον χριστιανισμό, βοηθώντας έτσι στην εγκαθίδρυση των εβραϊκών - διεθνιστικών συμφερόντων. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Κόμμα Οικονομίας;

Το Κόμμα Οικονομίας είναι το κόμμα που υποτίθεται πως εκπροσωπεί τα οικονομικά συμφέροντα των μεσαίων στρωμάτων, αλλά στην πραγματικότητα, κατακερματίζοντας την συγκεντρωμένη ισχύ των μαζών, πετυχαίνει το αντίθετο από όσα λέει. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Δημοκρατικό Κόμμα;

Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι εκείνο το κόμμα που υποτίθεται πως αγωνίζεται για τα φιλελεύθερα ιδανικά της δημοκρατίας αλλά στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει τον κοινοβουλευτισμό ο οποίος τίθεται στην υπηρεσία του εβραϊκού χρηματιστηρίου για μία δικτατορία του χρήματος πάνω στους παραγωγικούς λαούς. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα;

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είναι το κόμμα του διαστρεβλωμένου σοσιαλισμού. Προσπαθεί να φτάσει στο σοσιαλιστικό κράτος μέσω του μονοπατιού του διεθνιστικού μαρξισμού και για να το πετύχει χρησιμοποιεί την δύναμη που του παρέχει η καπιταλιστική δημοκρατία. Η σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται στην υπηρεσία του χρηματιστηρίου και ηγέτες της είναι οι Εβραίοι και οι σύντροφοι των Εβραίων. 

Τι πιστεύει ο εθνικοσοσιαλιστής για το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας;

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας είναι το επαναστατικό κόμμα ταξικής πάλης της εργατικής τάξης, που αγωνίζεται μέσω της βίας και του τρόμου για να εγκαθιδρύσει την δικτατορία του προλεταριάτου. Ο οικονομικός του στόχος, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, είναι εντελώς ανέφικτος, ειδικά σε ένα βιομηχανοποιημένο έθνος. Οι μεθόδοι του είναι ρωσοεβραϊκές και οι πνευματικοί του ηγέτες είναι κατά κύριο λόγο Εβραίοι που έχουν αποδεδειγμένα στενή επαφή με τον διεθνή τραπεζιτισμό. 



Σοσιαλισμός και Δημοκρατία 


Ποιός είναι ο αληθινός σοσιαλισμός;

Αληθινός σοσιαλισμός είναι εκείνη η μορφή πολιτικής, πολιτιστικής και οικονομικής στάσης που αντί να επιδιώκει έναν εσωτερικά ψευδή φιλελευθερισμό αγωνίζεται για την εθελοντική σοσιαλιστική δέσμευση, κάθε εθνοσυντρόφου, στο κράτος με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αντιστοιχούν στην φύση του, τον χαρακτήρα του και τις ικανότητες του. 

Γιατί εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές πολεμάμε το δημοκρατικό σύστημα της πλειοψηφίας;

Γιατί κανόνας της πλειοψηφίας είναι πάντα ο κανόνας του ανοήτου, του νωθρού, του ανεύθυνου - πίσω από τον οποίον κρύβεται ο πιο βάναυσος κανόνας του χρήματος και του δειλού ψεύδους. Εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ανάκαμψη της Γερμανίας μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της καταστροφής της αρχής της πλειοψηφίας. 

Ποια αρχή προκρίνουμε εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές αντί της αρχής της πλειοψηφίας;

Να αποδωθούν τα ηνία στους εργατικούς! [Σημείωση: εδώ ο Γκέμπελς οικοιοποιείται το σύνθημα που επινόησε ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας, Theobald von Bethmann Hollweg, σε μία ομιλία του στο Ράιχσταγκ στις 28 Αυγούστου 1916. Η βασική έννοια πίσω από αυτόν τον αφορισμό είναι ότι ένα άτομο που έχει αποδείξει ότι είναι ικανό, αξίζει να του χορηγηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να αναπτύξει ελέυθερα και πλήρως τις ικανότητες του]. 




Ο Αρχηγός


Ποιός πρέπει να είναι ο ηγέτης του γερμανικού λαού;

Ο καλύτερος, ο πιο εργατικός, ο πιο ευγενής και ο πιο γενναίος της γερμανικής λαϊκής κοινότητας είναι ο μόνος ικανός να οδηγήσει τον γερμανικό λαό στην ελευθερία. Δεν έχoυν σημασία οι τίτλοι, η κοινωνική θέση και η ταξική προέλευση.



Η Σημαία


Γιατί φέρουμε την σβαστικά στις σημαίες μας;

Φέρουμε την σβάστικα στις σημαίες μας ως σύμβολο της διανοητικής και πρακτικής εργασίας. Ως σύμβολο της πίστης στο μέλλον. Ως σύνθημα της μάχης για τα δικαιώματα του παραγωγικού λαού. 

Τι σημαίνει το λευκό στις σημαίες μας;

Το λευκό είναι για εμάς το σύμβολο της εθνικής σκέψης και δράσης, μία αέναη παραίνεση του «να θυμάσαι ότι είσαι Γερμανός». 

Τι σημαίνει το κόκκινο στις σημαίες μας;

Το κόκκινο συμβολίζει την αληθινά σοσιαλιστική μας βούληση να απελευθερώσουμε τους πνευματικά και υλικά σκλαβωμένους, την θέληση για κοινωνική δράση, την ακλόνητη πεποίθηση ότι η Γερμανία μπορεί να γίνει ελεύθερη μόνο μέσω της απελευθέρωσης του παραγωγικού Γερμανού ανθρώπου. 



Ο Αληθινός Εθνικοσοσιαλιστής



Τι σημαίνει να είσαι εθνικοσοσιαλιστής;

Το να είσαι εθνικοσοσιαλιστής δεν σημαίνει τίποτα αλλό παρά αγώνα, πίστη, δουλειά, θυσία.

Τι ζητάμε εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές για τους ευατούς μας;

Τίποτα!

Τι ζητάμε εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές για τον παραγωγικό γερμανικό λαό;

Ελευθερία!

Τι ενώνει εμάς τους εθνικοσοσιαλιστές σε αυτόν τον αγώνα για εσωτερική και εξωτερική ελευθερία;

Η συνείδηση ότι ανήκουμε σε μία Κοινότητα της Μοίρας [Schicksalsgemeinschaft], της ριζικής πνευματικής αναβίωσης, αλυσοδεμένοι μεταξύ μας τόσο στα εύκολα όσο και στα δύσκολα. 

Ποιό είναι το εθνικοσοσιαλιστικό σύνθημα για την ελευθερία;

Ο Κύριος και Θεός βοηθάει όσους βοηθούν τον ευατό τους!