Για την παρακμιακή κουλτούρα του OnlyFans

 

της N.F

Τα τελευταία χρόνια, πλατφόρμες όπως το OnlyFans έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την εργασία, την αυτοέκφραση και τη σεξουαλικότητα. Εκεί όπου κάποτε η πορνογραφία ήταν υπόθεση μεγάλων εταιρειών και παραγωγών, σήμερα κάθε άνθρωπος με ένα κινητό και μια σύνδεση στο διαδίκτυο μπορεί να γίνει «δημιουργός περιεχομένου». Η πλατφόρμα υπόσχεται ελευθερία, ανεξαρτησία και γρήγορο εισόδημα, και αυτή η υπόσχεση είναι αρκετή για να δελεάσει χιλιάδες νέους ανθρώπους κυρίως γυναίκες, αλλά και άντρες που βλέπουν το σώμα τους ως εργαλείο επιβίωσης.

Η κοινωνία, βυθισμένη στη λογική του “όλα για τα λεφτά” και της ψηφιακής προβολής, έχει δημιουργήσει το τέλειο έδαφος για την άνθηση τέτοιων φαινομένων. Η οικονομική ανασφάλεια, η επιρροή των social media, και η ψευδαίσθηση ότι η αξία μετριέται σε “likes” και “συνδρομές” οδηγούν πολλούς στη λανθασμένη πεποίθηση πως η εύκολη δημοσιότητα ισοδυναμεί με επιτυχία. Στην πραγματικότητα, όμως, η πλειοψηφία δεν βγάζει τα ποσά που φαντάζεται, ενώ η έκθεση, η ψυχολογική φθορά και ο στιγματισμός μένουν πίσω σαν σκιές.

Το OnlyFans, και κάθε πλατφόρμα που εμπορεύεται τη σεξουαλικότητα για κέρδος, λειτουργεί σαν καθρέφτης μιας κοινωνίας που έχει χάσει το μέτρο. Οι άνθρωποι πληρώνουν για να νιώσουν ότι συνδέονται, ενώ στην ουσία βυθίζονται περισσότερο στη μοναξιά τους. Οι δημιουργοί, από την άλλη, πείθονται ότι ελέγχουν το σώμα και την εικόνα τους, ενώ στην πραγματικότητα προσφέρουν τον εαυτό τους σε μια αγορά που δεν γνωρίζει όρια. Είναι μια ψευδαίσθηση ελευθερίας που καταλήγει σε εξάρτηση από την προσοχή, το χρήμα και την επιβεβαίωση.

Όσο κι αν κάποιοι το παρουσιάζουν ως «επαναστατική αυτοέκφραση», στην ουσία πρόκειται για ένα ακόμη σύμπτωμα της ηθικής παρακμής της εποχής. Ζούμε σε μια κοινωνία που διδάσκει ότι το σώμα μπορεί να αντικαταστήσει το πνεύμα, ότι η εικόνα αξίζει περισσότερο από τον χαρακτήρα, και ότι η ευκολία είναι προτιμότερη από τον κόπο. Η επιτυχία μετριέται πια σε προβολές και όχι σε αξία, σε συνδρομητές και όχι σε αρχές.

Αντί να δημιουργούμε μια γενιά ανθρώπων που ονειρεύεται, μορφώνεται και αγωνίζεται, φτιάχνουμε μια γενιά που πουλάει τον εαυτό της για λίγη προσοχή. Κι αυτό δεν είναι πρόοδος αλλά είναι πισωγύρισμα. Το OnlyFans δεν είναι ελευθερία, είναι ένα ακόμη σημάδι μιας κοινωνίας που ξεπουλά την ψυχή της για λίγα κλικ. Και όσο περισσότερο το αποδεχόμαστε σαν κάτι “φυσιολογικό”, τόσο πιο γρήγορα χάνουμε το νόημα του ίδιου του ανθρώπου.

Η ασφάλεια των γυναικών σε έναν κόσμο που αλλάζει: από τις ΗΠΑ έως την Ευρώπη

 

της Nicol Frau

Η πρόσφατη δολοφονία της νεαρής Ουκρανής, Irina Zarutska, στις Ηνωμένες Πολιτείες συγκλόνισε την κοινή γνώμη και άνοιξε για ακόμη μια φορά τον διάλογο γύρω από την ασφάλεια των γυναικών σε μια εποχή αυξημένων μεταναστευτικών ροών. Το τραγικό αυτό περιστατικό δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για το πώς η καθημερινότητα των λευκών γυναικών επηρεάζεται από την εγκληματικότητα που αυξάνεται λόγω της μεταναστευτικης πολιτικής των κυβερνήσεων της Ευρώπης και όχι μόνο. Η ασφάλεια είναι θεμελιώδες δικαίωμα του Ευρωπαίου και της Ευρωπαίας που πλέον φαίνεται ότι δεν υφίσταται, το αντίθετο μάλιστα, απειλείται καθημερινά.

Η δυνατότητα μιας γυναίκας να κυκλοφορεί ελεύθερα, χωρίς φόβο για τη σωματική της ακεραιότητα, αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και πρωτίστως στην ίδια μας την χώρα, στην ίδια μας την ήπειρο. Παρ’ όλα αυτά η νοσηρή και άρρωστη σιχαμερή πραγματικότητα δείχνει πως αυτό το δικαίωμα  δεν είναι αυτονόητο. Από τις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ μέχρι τις γειτονιές της Ευρώπης οι δείκτες βίας κατά των λευκών γυναικών παραμένουν υψηλοί και αυξάνονται από έγχρωμους «επενδυτές» κάθε λογής καταγωγής και κάθε ηλικίας. Εδώ μπορώ να πω σύμφωνα με αυτά που ακούω βλέπω και μαθαίνω ότι η ανασφάλεια απειλεί την κοινωνική συνοχή. Φυσικα τέτοια ειδεχθή εγκλήματα δεν λείπουν και εις βάρος λευκών Ευρωπαίων αντρών είτε με δολοφονίες είτε με βάναυσους τραυματισμούς.

Το μεταναστευτικό και η κοινωνική ένταξη που προσπαθεί να μας επιβάλλει με το ζόρι η Ελληνική κυβέρνηση και όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχει ως αποτέλεσμα να φοβούνται γυναίκες αλλά και άντρες να κυκλοφορούν στις γειτονιές τους ακόμη και την ημέρα. Άκουσον άκουσον. Εγώ προσωπικά πάντα περπάταγα και θα συνεχίσω μέχρι να σβήσει ο ήλιος να περπατάω στην Ομόνοια στην Βάθη στην Βικτώρια και στον Άγιο Παντελεήμονα και όπου αλλού επιθυμώ γιατί είναι η πόλη ΜΟΥ και η χώρα ΜΟΥ και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα με αποωθησει με κανέναν τρόπο.

Η Ελλάδα και η Ευρώπη είναι ένα καζάνι που βράζει από την λαθροεισβολη και κάποια στιγμή θα εκραγεί και θα τα κάψει όλα..δεν είναι τυχαίο που ΟΛΑ ΤΑ περιστατικά βίας προέρχονται από «επενδυτές» και λαθρομετανάστες τρίτων χωρών.

Γεμίσαμε νεκρές Ευρωπαίες και τραυματισμένα λουλούδια όπως η Μυρτώ μας, η Πολωνή Ανασταζια, η Ιρίνα Ζαρούτσκα, τα τρία μικρά κοριτσάκια της Αγγλίας και η λίστα αν συνεχίσω είναι ατελείωτη σε Ευρώπη και Αμερική. Φυσικά αναφερόμενη σε περιστατικά σχετικά με τις γυναίκες, γιατί αν αρχίσουμε να αριθμούμε περιστατικά τρομοκρατίας θα εκδοσουμε βιβλίο. Παρόλα αυτά όμως, στη κοινή γνώμη, οι εθνικιστές είναι αυτοί που παρουσιάζονται ως εγκληματίες με ατελείωτο κυνήγι μαγισσών, δικαστήρια, συλλήψεις, και προστασία των αντιεξουσιαστών από το κράτος. Στην Ευρώπη οφείλω να θυμίσω ότι το μόνο περιστατικό δολοφονίας από Ευρωπαίο ήταν αυτό του Νορβηγού Άντερς Μπέρινγκ Μπρειβικ στην Νορβηγία τον Ιούλιο του 2011. Τότε που πυροδότησε την βόμβα στο Όσλο και στη συνέχεια άνοιξε πυρ σε κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος στο νησί Ουτόγια. Συνολικά, 77 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ο Μπρέιβικ επικαλέστηκε ακροδεξιές και αντιμεταναστευτικές ιδεολογίες ως κίνητρο. Ο κόσμος τότε συγκλονίστηκε και μέχρι σήμερα μιλάει για αυτό που έκανε. Φυσικά αυτός απλά είδε λίγο πιο μελλοντικά επειδή δεν ήθελε η Νορβηγία να γίνει Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Αγγλία. Στην περίπτωση της άτυχης Ουκρανής ο κόσμος συγκλονίστηκε, κανείς δεν χαρακτηρίζει τον φονιά, και σε έναν μήνα, το πολύ δύο, την νεκρή Ουκρανή δεν θα την θυμάται κανείς. Ο κόσμος ξεχνάει γρήγορα. Κάποιοι θυμούνται ομως, κάποιοι με μαύρα ρούχα και στιβαρα βλεμματα. Πάντα θα θυμόμαστε.

Σκέψεις μίας συναγωνίστριας

 

της Nicol Frau

Σε μια εποχή που οι αξίες δοκιμάζονται και οι ρίζες συχνά παραμερίζονται, η γυναίκα που αγαπά την πατρίδα της ξεχωρίζει όχι γιατί υψώνει φωνές, αλλά γιατί ζει συνειδητά. Δεν περιορίζεται σε εύκολα συνθήματα· αναζητά τη γνώση της ιστορίας, κατανοεί τις δυσκολίες και τα επιτεύγματα του τόπου της και αντλεί δύναμη από αυτά. Η αγάπη της δεν είναι τυφλή ούτε αλαζονική, είναι γόνιμη και δημιουργική.

Μια τέτοια γυναίκα φροντίζει να καλλιεργείται πνευματικά, να μορφώνεται και να εξελίσσεται. Ξέρει ότι η πραγματική υπερηφάνεια δεν προβάλλεται με λόγια, αλλά αποδεικνύεται με έργα και στάση ζωής. Στηρίζει την οικογένεια, το κοινωνικό της περιβάλλον και δεν μένει αδιάφορη μπροστά σε όσους έχουν ανάγκη. Βλέπει την αγάπη για την πατρίδα ως χρέος για έμπρακτη προσφορά, όχι ως αφορμή για αντιπαλότητες.

Η υπερηφάνειά της είναι ήρεμη και στέρεη, χωρίς διάθεση επίδειξης. Διατηρεί τις παραδόσεις, αλλά δεν φοβάται να προχωρήσει μπροστά· γνωρίζει ότι η κληρονομιά δεν είναι κάτι για να φυλάσσεται σε προθήκη, αλλά για να εμπνέει το μέλλον. Με εργατικότητα, ήθος και συνέπεια δείχνει στις επόμενες γενιές ότι το να αγαπάς τον τόπο σου σημαίνει να τον κάνεις καλύτερο κάθε μέρα, μέσα από τις μικρές και μεγάλες πράξεις της καθημερινότητας.

Η γυναίκα που αγαπά την πατρίδα της δεν έχει την πολυτέλεια να είναι θεατής. Πρέπει να είναι μαχήτρια — σε όλα, στην ψυχή, στο μυαλό, και όταν χρειαστεί, και στο σώμα. Δεν αρκεί να συγκινείται με λόγια ή να μένει σε μια ρομαντική εικόνα του χθες. Η αγάπη για τον τόπο απαιτεί δράση, απαιτεί θάρρος και αντοχή.

Μαχήτρια σημαίνει να μην υποχωρείς μπροστά στις δυσκολίες της ζωής. Να αγωνίζεσαι για την οικογένειά σου, για την κοινωνία σου, για τις αξίες σου. Να είσαι έτοιμη να υπερασπιστείς το δίκαιο, είτε πρόκειται για μια καθημερινή αδικία είτε για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Να καλλιεργείς το πνεύμα σου ώστε να μπορείς να σταθείς όρθια με επιχειρήματα, αλλά και το σώμα σου ώστε να ξέρεις ότι έχεις τη δύναμη να ανταποκριθείς σε κάθε πρόκληση.

Η γυναίκα που αγαπά την πατρίδα πρέπει να είναι παράδειγμα θάρρους και αντοχής, όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Να εμπνέει σεβασμό με την παρουσία της, να δείχνει ότι η αγάπη για τις ρίζες και την ταυτότητα δεν είναι παθητικό συναίσθημα, αλλά ενεργή στάση ζωής. Έτοιμη να σταθεί όρθια σε κάθε πεδίο μάχης — είτε αυτό είναι προσωπικό, κοινωνικό, πνευματικό ή, αν χρειαστεί, κυριολεκτικό.

Ζούμε σε καιρούς που όλα αλλάζουν γρήγορα, κι όμως εγώ θέλω να κρατήσω μέσα μου όσα αξίζουν. Αγαπώ τον τόπο μου, όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με γνώση και συνείδηση. Διαβάζω την ιστορία μας, προσπαθώ να καταλάβω τις δυσκολίες και τα επιτεύγματα που μας έφεραν ως εδώ, και νιώθω δύναμη να συνεχίσω. Δεν θέλω η αγάπη μου για την πατρίδα να γίνεται αλαζονεία· θέλω να είναι δημιουργία.

Φροντίζω να καλλιεργούμαι, να μορφώνομαι και να βελτιώνομαι κάθε μέρα. Η υπερηφάνεια για την καταγωγή μου δεν αποδεικνύεται με φωνές ή επιδείξεις, αλλά με έργα. Στηρίζω την οικογένειά μου, τους ανθρώπους γύρω μου, και δεν μένω αδιάφορη όταν κάποιος έχει ανάγκη. Για μένα, το να αγαπάς τον τόπο σου σημαίνει να προσφέρεις, όχι να χωρίζεις.

Η υπερηφάνειά μου είναι ήσυχη, σταθερή. Κρατώ τις παραδόσεις ζωντανές, αλλά δεν μένω κολλημένη στο παρελθόν· πιστεύω ότι οι ρίζες είναι για να μας τρέφουν, όχι για να μας φυλακίζουν. Με δουλειά, ήθος και συνέπεια θέλω να δείξω, πρώτα στον εαυτό μου και ύστερα στους άλλους, ότι το να αγαπάς την πατρίδα σου σημαίνει να την κάνεις καλύτερη μέσα από την καθημερινή σου στάση, στις μικρές και μεγάλες πράξεις που μετρούν πραγματικά.

Για τις Ελληνίδες συντρόφισσες που υπερασπίζονται την Ιδέα και την Πατρίδα

 

Ο Εθνικοσοσιαλιστής έχει μια μεγαλειώδη διαφορά από τον ακροδεξιό ηθικιστή. Δε φοβάται τη γυναίκα και δεν την ανταγωνίζεται.  Αντίθετα την σέβεται και την αγαπάει, χωρίς να είναι επικριτικός. Καταλαβαίνει πως η γυναίκα είναι διαφορετική. Όχι ανώτερη ή κατώτερη. Το 1937 οι στείροι ηθικολόγοι είχανε ειδική «σύσταση» να μην τοποθετούνται περαιτέρω στον δημόσιο λόγο και τα κορίτσια υμνούνταν που τύγχανε να είναι και μητέρες, στην πατρίδα του Περόν πήραν την θέση που τους άξιζε και σήμερα στα όρη που έπεσε ο θρυλικός Διγενής πρωτοστατούν όχι απλά στην χειραφέτηση αλλά και στην υπεράσπιση του έθνους. Τότε οι γυναίκες δεν είχαν το cosmopolitan και το sex and the city και άλλες σειρές που μυρίζουν kosher να τις μαθαίνουν να είναι “τέλειες” … αγαπώντας παράλληλα τον εαυτό τους. Οποία ειρωνεία! Το επίκεντρο τους δεν ήταν το πρόσκαιρο sex και ένα ζευγάρι Manolo Blahnik. Τότε τα κορίτσια μάθαιναν να είναι ερωτικά, υγιή, γυμνασμένα και το άλλο μισό της Φυλής. Δεν κυριαρχούσε η θεωρητική κατήχηση όμως αλλά ζωντανά παραδείγματα όπως η Savitri Devi, η Leni Riefenstahl, η Eva Braun αλλά και χιλιάδες άλλες ανώνυμες συντρόφισσες που εργάζονταν στα εργαστήρια, στις αποθήκες πυρομαχικών, που κρατούσαν ψηλά το ηθικό ενός ολόκληρου λαού. Θέλοντας να είμαστε αντικειμενικές, θέλουμε να διαπιστώσουμε πως και η γυναίκα έχει γίνει σήμερα καριερίστρια, εγωκεντρική και υλίστρια. Αλλά όλο αυτό είναι ένας ρόλος και ένα τείχος προστασίας από τα συναισθήματα της που έφτιαξε ο σιωνισμός και τα ΜΜΕ. Το τείχος είναι έτοιμο να γκρεμιστεί όταν βρεθεί ένας άντρας να την στηρίξει αντί για ένα ανδρείκελο. Δεκτό το γεγονός το ότι η γυναίκα έγινε ή μάλλον αναγκάστηκε να γίνει φεμινίστρια. Αλλά για να είμαστε ξανά αντικειμενικοί  πρέπει να πούμε πως για αυτήν την απόκλιση, τεράστιο μερίδιο ευθύνης έχουν οι άντρες. 

Ω ναι σύντροφοι! Όταν αντί να μας προστατέψετε σιωπάτε, δεν έχετε την εικόνα που φωνάζει ότι είστε ενάντια στην παγκόσμια εξουσία τους, έχετε ήδη απομακρυνθεί από την Ιδέα. Και δεν θέλουμε προγονολατρεία  ή φετιχισμό ούτε στείρο μιμητισμό. Οι πρόμαχοι της ιδέας που έπεσαν στο καθήκον είναι πρόσωπα που καλούμαστε σήμερα εμείς να συνεχίσουμε το έργο τους σε ένα δύσβατο μονοπάτι για να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο αφού πρώτα αλλάξουμε τον εαυτό μας. Οι ήρωες μας είχαν αισθητική, κομψότητα και διατηρούσαν τον τύπο που κρατάει την ουσία δεν έδιναν βάση στο εφήμερο αλλά στο αιώνιο. Σύντροφοι όταν έχετε πέσει στην παγίδα με τα αναβολικά, όταν κοιτάτε την «μόδα» στα μπλουζάκια που σας προωθεί ο κάθε κομματάρχης, όταν δείχνετε υπακοή σε κηφήνες της εξουσίας, αγνοείτε τις Λύκαινες και υποτιμάτε την νοημοσύνη μας, ενώ τέλος μας απωθείτε. Και ως άντρες και ως σύντροφοι. Και χωρίς το άλλο μισό της φυλής δεν μπορείτε να συνεχίζετε την Φυλή μας και την Ιδέα. Πρέπει να κατανοήσετε πως η γυναίκα και ακόμη περισσότερο η Εθνικοσοσιαλίστρια αναζητάει την ασφάλεια μέσα στην κοινότητα και θέτει το εγώ της για το κοινό καλό. Αυτή είναι η πεμπτουσία του Αγώνα. Όλοι εσείς λατρεμένοι μας σύντροφοι πρέπει να στηρίζετε και να τιμάτε τις γυναίκες του «χώρου», να είστε υπερήφανοι και όχι να τις θεωρείτε εύκολη λεία για τις επιδιώξεις σας. Γιατί ποια είναι πιο άξια για σύντροφος σας από την ομοϊδεάτισσα σας που θα μεγαλώσει με αξία τους γόνους σας και θα είναι στο πλευρό σας σε κάθε δυσκολία, σε κάθε άγχος και αλύγιστη φρουρός της οικογένειας σας; Πολλοί θα πούνε ότι ο άντρας είναι φρουρός. Σαφώς και είναι. Αλλά η γυναίκα πρέπει να είναι ικανή να δώσει μάχη δίπλα στον άντρα της. Και αν τυχόν αυτός πέσει εκείνος, εκείνη πρέπει να συνεχίσει να μάχεται και να προστατεύει και εκείνον και την οικογένεια της.  Γιατί, στην τελική, οι δύο τους είναι οι τελευταίοι υπερασπιστές της Γής των Αρίων.

Γυναίκα και Φύση

Από την αρχαιότητα η Γυναίκα στην Ευρώπη, κυριαρχούσε σε πολλά κοινωνικά ζητήματα αλλά και στους συμβολισμούς Θεοτήτων και μυθολογίας. Αν εξαιρέσουμε την εποχή του σκοταδισμού, θα διατυπώναμε ότι οι κοινωνίες μας ήταν και είναι άτυπα μητριαρχικές.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι θετικές έννοιες του ελληνικού λεξιλογίου είναι γένους θηλυκού (π.χ. ειρήνη, σοφία, υγεία, γαλήνη, πατρίδα). Οι έξι από τους δώδεκα Θεούς μας είναι επίσης  γένους θηλυκού, δείχνοντας έτσι την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων αλλά και την διαφορετικότητα.

Στην αρχαία ακμάζουσα Σπάρτη, η οποία αποτελεί και πρότυπο για την Ιδέα μας, η Γυναίκα αποτελούσε το ΄΄Α - Ω΄΄ της κοινωνίας. Η διδασκαλία Της ήταν ίση με του ανδρός,  γυμναζόταν και μάθαινε τις τέχνες του πολέμου γιατί έπρεπε να μένει δυνατή σε κάθε δυσκολία της ζωής Της και να μη τα παρατάει ποτέ.

Επίσης ένας ακόμη λόγος που Την λάτρευαν είναι ότι μόνο μια Γυναίκα μπορεί να γεννήσει έναν πολεμιστή ο οποίος θα υπερασπιζόταν την οικογένεια του και την Πατρίδα του σε περίπτωση εχθρικής εισβολής.

Οι Γυναίκες πρέπει να υπερασπιστούν τη θηλυκότητα τους και να μάχονται ενάντια στη σαπίλα του μοντερνισμού και του φεμινισμού που τις πλάθει αρσενικά όντα με θηλυκή σωματική κατασκευή. Το διαφορετικό είναι και το όμορφο κομμάτι της Φύσης. 

Ας κρατήσουμε τη διαφορετικότητά μας λοιπόν και ας μείνουμε όρθιοι σε κάθε σάπιο κατεστημένο που μας πολεμά.

Η πειθαρχία είναι γένους θηλυκού

 

της συναγωνίστριας Ν.Φ

Στη σημερινή εποχή βλέπουμε ολοένα και πιο έντονα μία απαξιωτική στάση απέναντι στις γυναίκες και θα μιλήσω κυρίως για τον ελληνικό εθνικιστικό χώρο. Η γυναίκα για πολλούς "πατριάρχες" του χώρου μας εξιδανικεύεται αποκλειστικά μόνο ως "μάνα του έθνους" και είτε θεωρείται κατώτερη σε όλα είτε ασταθής και εμπόδιο στις παραδοσιακές αξίες. Πάντα παρουσιάζεται ως υπεύθυνη για την παρακμή της κοινωνίας όταν δεν συμμορφώνεται με τους κανόνες που οι "κύριοι" αυτοί πλάθουνε στο μυαλό τους.

Σύμφωνα με τους "πατριάρχες" του ελληνικού εθνικιστικού χώρου πρέπει να έχει μόνο βιολογικό ρόλο που εννοείται είναι σημαντικός και καθόλου πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό ρόλο. ΛΑΘΟΣ!

Η προσφορά της γυναίκας στην πατρίδα μας την Ελλάδα είναι τεράστια καθώς και στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία που τόσο αγαπάνε όλοι αυτοί οι δήθεν εθνικιστές που η ασχετοσύνη τους έχει πιάσει πάτο βαρελιού. Η ελληνική μας ιστορία είναι βαθιά ποτισμένη με το αίμα γυναικών. Από τα βουνά της Μάνης, το Σούλι, την Κρήτη και την Μακεδονία. 

Οι Μανιάτισσες πολέμησαν δίπλα στους άντρες με τουφέκια και μαχαίρια και δρεπάνια (Μάχη Δυρού 1826). Οι Σουλιώτισσες που έπεσαν στον γκρεμό με την γλυκολαλιά στο στόμα τους για να μην πέσουν σε τουρκικά χέρια. Οι Κρητικές στη πολιορκία της Μονής Αρκαδίου το 1866 επέλεξαν να ανατιναχτούν για να μην αιχμαλωτιστούν. Στον μακεδονικό αγώνα η Δέσποινα Παπαδοπούλου, οι γυναίκες των Πρεσπών που μετέφεραν πολεμοφόδια, η Περιστέρα Κράκα, η καπετάν Σπανοβαγγέλη, 1860-1938, που μεταμφιέσθηκε σε άντρα και ηγήθηκε 40 αντρών εναντίον Τούρκων και Βουλγάρων στην Καστορία και την Κοζάνη. Όταν πέθανε μέχρι και προτομή της έκαναν στην γενέτειρα της. Φυσικά ονόματα όπως η Μπουμπουλίνα, Μαντώ Μαυρογένους, Αικατερίνη Σπανού, Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου και άλλες υπήρξαν η ψυχή του αγώνα.

Στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία ήταν εξίσου τρομερή η κατάσταση καθώς η γυναίκα αποτελούσε κυριολεκτικά και μεταφορικά το θεμέλιο τους έθνους ως μητέρα, σύζυγος αλλά και με δημόσια παρουσία παντού. Έραβαν σημαίες, διακοσμούσαν τις πλατείες με τα εθνικά σύμβολα, ήταν παρούσες στις παρελάσεις, σε τελετές, έψαλλαν εθνικούς ύμνους με την στολή της ένωσης Γερμανίδων Κορασίδων (BDM). Επίσης είχαν διοικητική συμμετοχή σε υπουργεία, γραμματείες, εφορίες, σαν στενογράφοι, δακτυλογράφοι, αρθρογράφοι, τηλεφωνητές, νοσηλεύτριες, σε εργοστάσια όπλων, αεροσκαφών και σε ερευνητικά κεντρά.

Η Χάνα Ρίτς ήταν μία από τις πιο διακεκριμένες γυναίκες, τότε η 1η δοκιμαστής πιλότος της Luftwaffe που πέταξε με 163 και με σιδηρούν σταυρό Α τάξης από τον ίδιο τον Α.Χ. Η Σίτσα Καραϊσκάκη στο Υπουργείο Προπαγάνδας μία τρομερή προσωπικότητα της Ελλάδας που προσέφερε έργο. Πάνω από 3000 γυναίκες εκπαιδεύτηκαν και εργάστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο κομμάτι της πειθαρχίας,  στη καθοδήγηση κρατουμένων και στην επιβολή της τάξης ως φρουροί και γενικά πάνω από 12.000.000 εντάχθηκαν. 

Ο σημερινός ελληνικός εθνικιστικός χώρος που ζέχνει από παντού θέλει να μας πείσει ότι είναι εντάξει όταν απαξιώνονται όλα αυτά και ότι είναι σωστό να αποκαλούνται φεμινίστριες οι γυναίκες που υποστηρίζουν όσα γράφτηκαν παραπάνω; Όχι κύριοι. Ο φαλοκρατισμός και ο φεμινισμός δεν έχουν καμία δουλειά στην ιδεολογία αυτή. Είναι άλλα μορφώματα. Πρακτικές μισογυνισμού και κομπλεξισμού δεν έχουν δουλειά στην ιδεολογία και στην κοινωνία που θέλουμε, ούτε οι πρακτικές που ακολουθούν σήμερα οι "'άνδρες" του χώρου στην Ελλάδα είναι οι πρέπουσες, όπως το να εκθέτουν μία γυναίκα σε φίλους τους μέσω τσάτ, φωτογραφιών κτλ ή να τις κακοχαρακτηρίζουν για όλα την ίδια στιγμή που κάποιοι από εσάς, είστε μία μεταλλαγμένη μορφή πανούκλας στο χώρο.  Αναθεωρήστε όσο είναι καιρός γιατί εκτός από πνευματικά και ψυχικά ομοφυλόφιλοι θα γίνετε και βιολογικά και δεν έχετε θέση εδώ. 

ANTIFEMINISM

 

Αρχές που πρέπει να διδάξουμε στις κόρες μας

 

της Εκάτης

Δίδαξε στην κόρη σου πως να εκφράζει τα συναισθήματα της και όχι να τα «πνίγει» ή να προσπαθεί να απαλλαγεί από αυτά.

Δίδαξε στην κόρη σου να δουλεύει με όσα διαθέτει και να αγαπάει όσα διαθέτει. Ψηλή ή κοντή, εύσωμη ή αδύνατη η κόρη σου είναι όμορφη τόσο μέσα όσο και έξω.  Βεβαιώσου ότι της τα λες συνέχεια και βεβαιώσου ότι εκείνη τα πιστεύει.

Δίδαξε στην κόρη σου να αγαπάει και να σέβεται τον εαυτό της και να απαιτεί σεβασμό από όσους την πλαισιώνουν. Σε μερικές στιγμές μπορεί να είναι μόνη αλλά τουλάχιστον δεν θα είναι η εναλλακτική κανενός.

Δίδαξε στην κόρη σου να εκτιμάει τόσο τον εαυτό της ώστε να είναι σε θέση να τον υπερασπιστεί. Σωματικά και λεκτικά.

Δίδαξε στην κόρη σου να είναι δυνατή και να έχει εμπιστοσύνη στις δυνατότητες  της και να μη φοβάται την πιθανή αποτυχία. Επίσης, μάθε της ότι κάποιες φορές θα αποτύχει αλλά δεν πρέπει να επιτρέψει τον φόβο να την αποτρέψει  από το να δοκιμάσει κάτι.

Δίδαξε στην κόρη σου πως έχει το δικαίωμα και να θυμώσει και να φωνάξει. Να σιγουρευτείς πως γνωρίζει ότι τα κορίτσια μπορούν και θυμώνουν, έχουν άποψη και αν χρειαστεί μπορούν να «πετάξουν από το παράθυρο» όλες εκείνες τις συμβουλές για γυναικεία συμπεριφορά.

Δίδαξε στην κόρη σου να μη στέλνει είτε σε μήνυμα είτε μέσω email γυμνές της φωτογραφίες ΠΟΤΕ και σε κανέναν.

Δίδαξε στην κόρη σου να μην πάρει ποτέ το αγόρι της καλύτερης της φίλης.  Είναι μια πολύ άσχημη κίνηση.  Να της μάθεις πως τα αγόρια έρχονται και φεύγουν αλλά οι φίλες μένουν για πάντα.

Δίδαξε στην κόρη σου πως όταν έχει  το εσώρουχο της και τα μισά οπίσθια της έξω από το τζιν δεν προσελκύει κανέναν και απλά φαίνεται φτηνή και πόρνη.

Δίδαξε στην κόρη σου πως είναι καλύτερο να είναι ένα έξυπνο κορίτσι  παρά ένα κορίτσι με συμπεριφορά γύναιου. Τα έξυπνα κορίτσια τα θυμούνται για ένα μεγαλύτερο διάστημα στην ζωή από ότι τα γύναια.

Δίδαξε στην κόρη σου να μείνει μακριά  από τα «νεανικά» περιοδικά. Ασκείται πολύ πίεση στα σημερινά κορίτσια να φαίνονται «καυτά» ή όμορφα και αυτό είναι αηδιαστικό.

Δίδαξε στην κόρη σου να της μάθεις να γελά και να πειράζει τον εαυτό της και να έχει την αίσθηση του χιούμορ.

Δίδαξε στην κόρη σου πως όταν συναναστρέφεται με  τα κορίτσια που θέλουν να γίνουν «βασίλισσες» ή θέλουν να γίνουν κάτι και έχουν απρεπή συμπεριφορά απλά χάνει τον χρόνο της και πρέπει να αρκεστεί σε μια ή δυο καλές φίλες.

Δίδαξε στην κόρη σου πως ότι δύσκολο μας συμβαίνει στην ζωή μας, μας βοηθάει να μάθουμε από αυτό. Μην το αφήσεις να σε πικράνει. Υπάρχουν μαθήματα που πρέπει όλοι να μάθουμε και κυρίως τα μαθαίνουμε από τα λάθη μας.

Δίδαξε στην κόρη σου να γνωρίζει την διαφορά μεταξύ του πόθου και του έρωτα και  όχι να συνάπτει πρόσκαιρες σχέσεις με τον πρώτο άντρα που την κολακεύει και της δείχνει προσοχή.

Είμαι Γυναίκα...

 

της Selene

Ζω σε μια εποχή όπου οι διαφορετικότητες τείνουν να πολτοποιηθούν. Το τέχνασμα του καπιταλισμού που ακούει στο όνομα «φεμινισμός» κάνει καλά τη δουλειά του εδώ και χρόνια αλλοιώνοντας τις αξίες μου.

Είμαι γυναίκα αλλά είμαι και αφυπνισμένη γυναίκα. Αντιδρώ στον αποπροσανατολισμό και ακολουθώ τις δικές μου εσωτερικές εντολές.

Σέβομαι τη φύση μου και τη διαφορετικότητά μου. Δεν έχω τη ματαιοδοξία να αποκτήσω τις ιδιαιτερότητες των αρσενικών διότι είμαι θηλυκό. Έχω τις δικές μου ιδιαιτερότητες και τις τιμώ.

Σέβομαι τη δική μου μοναδική προσωπικότητα και δεν επιτρέπω σε κανέναν να την αλλοιώσει. Σε καμία περίπτωση όμως δεν συγχέω την προσωπικότητα με τον ατομικισμό ή το ναρκισσισμό.

Σέβομαι το σώμα μου και δεν υπακούω στις προσταγές της μόδας που με θέλει να μοιάζω με πόρνη τριτοκλασάτη. Έχω πλήρη επίγνωση του ανώτερου σκοπού ύπαρξής μου που δεν είναι άλλος από το να γίνω μητέρα και παιδαγωγός. Δεν θυσιάζω αυτή την ιερή μου φύση στο βωμό του μύθου που λέγεται «καριέρα». Δεν θα διστάσω όμως, να θυσιάσω τη ζωή μου για το Έθνος μου.

Είμαι υπερήφανη απόγονος της Υπατίας και της Κλέας, της Σάββαινας και της Λασκαρίνας. Είμαι γυναίκα και σύντροφος, μητέρα και πολεμίστρια.

Είμαι Ελληνίδα Εθνικοσοσιαλίστρια.